«Σαρία: Αλλαγές εκεί που πρέπει και όσο πρέπει»

Συντάκτης: – 10/12/2017

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα» 10/12/2017 και αναδημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα tvxs

Η Σαρία για τους μουσουλμάνους είναι «το μονοπάτι του Θεού». Όταν κάποιος την απορρίπτει, γενικώς και αορίστως, αυτό εκλαμβάνεται από τους μουσουλμάνους ως απόρριψη της πίστης τους. Η Ελλάδα είχε τη σοφία να μην κάνει ένα τέτοιο λάθος. Γιατί;

Η απάντηση βρίσκεται στην εποχή της απελευθέρωσης των προαιώνιων ελληνικών πατρίδων, όταν τέθηκε το πρόβλημα πώς το ελληνικό κράτος (το κράτος των χθεσινών ραγιάδων, των «απίστων») θα κέρδιζε την εμπιστοσύνη των μουσουλμάνων (δηλαδή των χθεσινών κυρίαρχων). Ο Ελευθέριος Βενιζέλος θεώρησε ότι η λύση βρίσκεται στις δημοκρατικές αρχές της ισονομίας και της ισοπολιτείας, με ταυτόχρονο σεβασμό στη θρησκευτική πίστη των μουσουλμανικών μειονοτήτων.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο επέτρεψε στους μουσουλμάνους να διατηρήσουν τη Σαρία για θέματα προσωπικού και οικογενειακού δικαίου. Έτσι, απέδειξε τον βαθύτατο σεβασμό του προς το Ισλάμ, διαφύλαξε την οικογενειακή ηρεμία των μουσουλμάνων, ενώ έκανε σαφές ότι η μετάβαση σε ένα δυτικού τύπου κράτος θα ήταν βαθμιαία και όχι βίαιη. Ταυτόχρονα όμως ενοποίησε τον θεσμό του καδή με τον θεσμό του μουφτή, γεγονός που συνιστά σημαντική διαφορά σε σχέση με τα ισχύοντα στην Τουρκία ή σε άλλες χώρες.

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το ελληνικό κράτος δεν ασχολήθηκε με τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης παρά μόνο περιστασιακά. Έτσι, η πρωτοποριακή επιλογή του Ελευθέριου Βενιζέλου παρέμεινε στάσιμη σε μια κοινωνία που άλλαζε, ενώ το ελληνικό κράτος ουδέποτε παρείχε στις μουφτείες της Θράκης το κατάλληλο νομικό πλαίσιο και εργαλεία για να ανταποκριθούν στον ρόλο τους.

Σήμερα το να μιλήσεις υπέρ της κατάργησης της Σαρία στη Θράκη είναι εξαιρετικά εύκολο. Για εντελώς διαφορετικούς λόγους, από την άκρα Δεξιά (στο όνομα της μάχης εναντίον του Ισλάμ) έως την άκρα Αριστερά (στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) υπάρχει ένα πλατύ μέτωπο συμπολιτών μας που συμφωνούν με την κατάργηση. Το ίδιο επιδιώκουν και οι Τούρκοι εθνικιστές, όχι μόνο γιατί είναι συνεπείς με την αντιθρησκευτική κληρονομιά του Κεμάλ Ατατούρκ, αλλά και γιατί πιστεύουν ότι μετά την κατάργηση της Σαρία θα επιτύχουν την ανάδειξη μουφτή μέσω γενικών εκλογών (στα πρότυπα βουλευτικών εκλογών «μόνο για μουσουλμάνους»).

Φυσικά, ολόκληρη η Ευρώπη έχει ταχθεί υπέρ της κατάργησης, γιατί η Σαρία είναι εντελώς ασύμβατη με τον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό. Άλλωστε, η ισλαμική τρομοκρατία δημιούργησε ισχυρά αντιισλαμικά αντανακλαστικά σε όλες τις δυτικές κοινωνίες.

Μήπως όμως η ετερογονία των σκοπών θα κάνει πάλι το θαύμα της και η κατάργηση της Σαρία στη Θράκη θα οδηγήσει σε άλλα αποτελέσματα από αυτά που φανταζόμαστε;

Η κατάργηση της Σαρία θα δώσει το μήνυμα στους μουσουλμάνους ότι η Ελλάδα μετακινείται από την πάγια θέση της και απορρίπτει το Ισλάμ εξαρχής. Πόσο έξυπνο είναι αυτό για μια χώρα που συνορεύει με το Ισλάμ και επιδιώκει να έχει ειδικές σχέσεις με τον αραβικό κόσμο; Η κατάργηση θα μετατρέψει τη Σαρία σε σύμβολο πίστης και θα αντιστρέψει τη σημερινή τάση των μουσουλμάνων της Θράκης να επιθυμούν σε όλο και μεγαλύτερα ποσοστά την υπαγωγή τους στον Αστικό Κώδικα για θέματα οικογενειακού και κληρονομικού δικαίου.

Επιπλέον, όταν μια μειονότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα ταυτοτικό ζήτημα, τείνει να κάνει τα πάντα ώστε να υπερασπιστεί την ταυτότητά της. Άρα θα γίνει και στη Θράκη αυτό που γίνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη, δηλαδή οι μουσουλμάνοι θα πηγαίνουν σε παράλληλες δομές για να λύνουν τις διαφορές τους και μετά απλώς θα τις επικυρώνουν δια της «κρατικής οδού». Και γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό για τη Θράκη.

Πριν να πετάξουμε στο καλάθι των αχρήστων τη σοφή λύση του Ελευθέριου Βενιζέλου, αξίζει τον κόπο, για το δικό μας εθνικό συμφέρον, να αναζητήσουμε τρόπους ώστε να την αλλάξουμε εκεί που πρέπει και όσο πρέπει. Και πριν απ’ όλα, καλό είναι να μην αποφασίσουμε χωρίς να ακούσουμε προσεκτικά τους ίδιους τους μουσουλμάνους της Θράκης.

Κλειστό