«Τέμενος Αθηνών, Τεμένη Θράκης, Μουσουλμάνοι Ιεροδιδάσκαλοι, Μειονοτική Εκπαίδευση: Η Ελλάδα σέβεται την θρησκευτική ελευθερία όλων»

Συντάκτης: – 17/08/2016

Συνέντευξη στο «Ράδιο Χρόνος» της Κομοτηνής και στον δημοσιογράφο Δήμο Μπακιρτζάκη, 17/8/2016

Δ.Μ.: Καλημέρα κ. Καλαντζή

ΓΓΘ: Καλημέρα κ. Μπακιρτζάκη. Καλημέρα και στους ακροατές σας.

Δ.Μ.: Τι κάνετε; Προλάβατε έστω και για 2-3 μέρες κάτι, να πάτε διακοπές;

ΓΓΘ: Το ελληνικό καλοκαίρι ούτως ή άλλως είναι υπέροχο, από όπου και να το βλέπεις σε γεμίζει ελπίδα γι’ αυτά που έρχονται.

Δ.Μ.: Βεβαίως. Έχουμε βέβαια και τις γιορτές. Την γιορτή της Μεγαλόχαρης αλλά και πολλά άλλα.

ΓΓΘ: Πάσχα του καλοκαιριού είναι για εμάς.

Δ.Μ.: Το Πάσχα του καλοκαιριού. Μετά από σαράντα κύματα, αντιδράσεις, όλα αυτά που συνέβησαν, εσείς τα ζήσατε βέβαια σε πολλές κυβερνήσεις από τη θέση του Γενικού Γραμματέα κ. Καλαντζή, τελικά θα γίνει το Τέμενος στον Βοτανικό.

ΓΓΘ: Δεν έχει τελειώσει ακόμα η υπόθεση.

Δ.Μ.: Γιατί το λέτε αυτό; Στην Βουλή δεν πέρασε;

ΓΓΘ: Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με όλους και βεβαίως και με τον ίδιο τον εαυτό μας. Η διαδικασία, όπως προβλέπεται, θα περιλαμβάνει τουλάχιστον μία ακόμα δικαστική προσφυγή στο ΣτΕ.

Δ.Μ.: Γιατί;

ΓΓΘ: Θυμίζω ότι το Τέμενος Αθηνών είναι ένα δημόσιο έργο. Και εφόσον είναι δημόσιο έργο έχει την τύχη που έχουν όλα τα δημόσια έργα στην χώρα μας, δηλαδή ατέλειωτες προσφυγές στο ΣτΕ. Η τελευταία προσφυγή που γίνεται πάντα, παραδοσιακά θα έλεγα σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι η προσφυγή εναντίον της οικοδομικής άδειας του Τεμένους και της έναρξης των εργασιών. Αναμένω λοιπόν, ότι όσοι έχουν προσφύγει ήδη εναντίον της κατασκευής του Τεμένους, ξεκινώντας από το ότι είναι αντισυνταγματικό μέχρι το ότι υπάρχουν περιβαλλοντικά προβλήματα θα προσφύγουν και αυτή την φορά στο ΣτΕ ζητώντας την ακύρωση του έργου για λόγους που δεν μπορώ να φανταστώ εγώ αλλά θα φανταστούν εκείνοι.

Δ.Μ.: Ναι. Άρα δηλαδή έχει ακόμα την δική του περιπέτεια ως δημόσιο έργο όπως λέτε.

ΓΓΘ: Βεβαίως.

Δ.Μ.: Δηλαδή παρόλο που ψηφίζει η Βουλή, παρόλο που συναινεί η Βουλή, παρόλο που αίρονται όλες οι αντιδράσεις, και όλα αυτά, ακολουθείται αυτή η οδός.

ΓΓΘ: Εδώ είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Το πρώτο είναι ότι για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, διότι νομίζουμε ότι το Τέμενος είναι το μοναδικό θέμα με το οποίο οι συμπολίτες μας απασχολούνται με προσφυγές στο ΣτΕ…

Δ.Μ.: Όχι, αλλά απλώς έγινε πάρα πολύς διάλογος κ. Καλαντζή. Και υπήρξαν πολλές αντιδράσεις.

ΓΓΘ: Για το Μουσείο της Ακρόπολης. Υπάρχει κάποιος που δεν ήθελε να γίνει το Μουσείο της Ακρόπολης ή είχε κάποιο ιδεολογικό ζήτημα όπως έχουν κάποιοι συμπολίτες μας για το Τέμενος; Όχι. Παρά ταύτα ξέρετε πόσες δίκες χρειάστηκαν για να γίνει το Μουσείο της Ακρόπολης;

Δ.Μ.: Όχι.

ΓΓΘ: Εκατόν πέντε. Η τελευταία κερδήθηκε με μία ψήφο.

Δ.Μ.: Για το Μουσείο της Ακρόπολης λέτε;

ΓΓΘ: Για το Μουσείο της Ακρόπολης. Λοιπόν, μην εστιάζουμε μόνο στο Τέμενος και λέμε ότι μόνο στο Τέμενος έχουμε ζητήματα δικαστικής φύσης. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική πολιτεία που πρέπει να υπάρχει εγγύηση του δικαιώματος ενός πολίτη να προστατεύσει τα συμφέροντα που θεωρεί εκείνος έννομα, πρέπει αυτό το δικαίωμα να υφίσταται. Αυτό είναι το ΣτΕ και πολύ καλά κάνει που υφίσταται. Ευτυχώς για όλους μας που υφίσταται και καλά κάνουν οι συμπολίτες μας και πηγαίνουν εκεί. Αυτό που είναι ενδιαφέρον είναι, ότι μόλις άρχισαν και χάνονταν οι δίκες στο ΣτΕ, ξαφνικά ορισμένοι αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον δρόμο της βίας και όχι τον δρόμο της εννόμου διεκδικήσεως. Αυτό δείχνει και το μέτρο του άδικου των θέσεών τους.

Δ.Μ.: Μάλιστα. Άρα λοιπόν, όπως λέτε έχουμε πολύ δρόμο. Αυτό όμως είναι μια αναγκαιότητα κ.Καλαντζή. Δηλαδή λένε οι περισσότεροι και αυτό που προσάπτουν στη χώρα μας, είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που στην πρωτεύουσά της δεν λειτουργεί ένας λατρευτικός χώρος και λειτουργούν εκατοντάδες άλλοι παράνομοι. Που στην περίπτωση, βέβαια, που θα γίνει και θα λειτουργήσει αυτό το Τζαμί αυτοί θα κλείσουν για να καταλάβουμε, όλοι αυτοί οι χώροι που είναι παράνομοι;

ΓΓΘ: Αυτό είναι σαφές. Δεν είναι προς συζήτηση. Η χώρα ανέχεται μία κατάσταση, για την οποία έχει ευθύνες που δημιουργήθηκε. Δεν δημιουργήθηκε κατά λάθος. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από τα δάχτυλά μας μονίμως. Η χώρα ήρθε αντιμέτωπη με μία πρωτόγνωρη κατάσταση για την νεότερη ιστορία μας και μιλάω για ένα μεταναστευτικό ρεύμα στην χώρα, όταν η χώρα μας είχε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη. Χιλιάδες μετανάστες ήρθαν στη δική μας πατρίδα για να έχουν ένα καλύτερο μέλλον. Η Ελλάδα δεν ήξερε να διαχειριστεί αυτά τα πράγματα. Παρά ταύτα τα διαχειρίστηκε με πολύ καλό τρόπο. Ένα από τα θέματα στα οποία ο χειρισμός δεν ήταν ο καλύτερος δυνατός είναι και το θέμα των λατρευτικών χώρων. Εκεί πέρα η χώρα μας για μια σειρά λόγων που δεν είναι της παρούσης, διαχειρίστηκε το θέμα ως εξής: «Μην μας λέτε τι θα κάνετε, αλλά κάντε το και δεν θα σας ενοχλήσουμε». Αυτό πού οδήγησε; Στην κορύφωση του φαινομένου. Είχαμε πάνω από 150 άτυπα τζαμιά στην Αθήνα. Και ξαφνικά βρεθήκαμε με το εξής πρόβλημα ως χώρα. Εκατοντάδες άτυπα τζαμιά στην Αθήνα, άγνοια για το τι γίνεται, αίσθηση αυτών των ανθρώπων που πηγαίνουν στα άτυπα τζαμιά, άλλοι είναι Έλληνες πολίτες, άλλοι είναι νόμιμοι μετανάστες, άλλοι είναι μετανάστες χωρίς νόμιμα έγγραφα, ότι το κράτος δεν είναι δίπλα τους, δεν τους εγγυάται την θρησκευτική ελευθερία τους, δεν την προστατεύει όπως λέει το Σύνταγμά μας. Ταυτοχρόνως είχαμε, να σας θυμίσω, την κίνηση της κατάληψης των πλατειών για την επιτέλεση των θρησκευτικών τους καθηκόντων, για το Ραμαζάνι και τη θυσία του Αβραάμ. Κι η χώρα εκεί είχε ένα μεγάλο θέμα, το οποίο το έλυσε. Είναι ενδιαφέρον ότι εμείς το λύσαμε με ένα τρόπο που οι Γάλλοι ακολούθησαν δύο χρόνια μετά στην ίδια λογική. Αυτή την κατάσταση, λοιπόν, το κράτος πρέπει επιτέλους να την διευθετήσει σωστά σύμφωνα με τον νόμο.

Δ.Μ.: Άρα, άφησε να νομιμοποιείται μια παρανομία ουσιαστικά, γιατί τώρα πάλι έρχεται ουσιαστικά το μπαϊράμι τις επόμενες μέρες.

ΓΓΘ: Εμείς δίνουμε χώρους. Συνεννοούμαστε με όλους τους δήμους να παραχωρούνται κλειστοί χώροι για να πηγαίνουν οι συμπολίτες μας να κάνουν την προσευχή τους όπως αρμόζει και στην αξιοπρέπεια και στην ασφάλειά τους αλλά και σε ένα σοβαρό κράτος. Για τα τεμένη τώρα, στην Αθήνα που είναι το ζήτημα, με το που θα ξεκινήσει η κατασκευή του δημόσιου Τεμένους θα δοθεί ένα εύλογο χρονικό διάστημα σε όλους τους άτυπους χώρους προσευχής τους οποίους τους γνωρίζουμε, εν πάση περιπτώσει, ας μην κρυβόμαστε, και αν δεν συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις του νόμου θα κλείσουν. Ο νόμος είναι σαφής, λέει τι πρέπει να γίνει, αν δεν το κάνουν, θα εφαρμοστεί ο νόμος.

Δ.Μ.: Πάμε στα δικά μας λίγο κ. Καλαντζή, μια που έχουμε την ευκαιρία να συνομιλούμε μαζί.

ΓΓΘ: Όλα δικά μας είναι.

Δ.Μ.: Όλα δικά μας είναι. Ένα μέρος ενός συνόλου βέβαια.

ΓΓΘ: Το Σύνταγμα δεν ξεχωρίζει περιοχές της χώρας.

Δ.Μ.: Σαφώς. Κάποιοι άλλοι προσπαθούν να τις ξεχωρίσουν.

ΓΓΘ: Ματαίως.

Δ.Μ.: Βλέπουμε με χθεσινό ρεπορτάζ εδώ ότι υπάρχει πάλι έντονο ενδιαφέρον για τις 60 θέσεις Ιεροδιδασκάλων στη Ροδόπη, αντίστοιχο πιστεύω ενδιαφέρον υπάρχει και για τους άλλους δύο νομούς, αν έχετε υπόψη;

ΓΓΘ: Όχι δεν έχουν τεθεί υπόψη μου στοιχεία προς το παρόν. Συλλέγονται στοιχεία και θα ενημερωθούμε και εμείς.

Δ.Μ.: Παρ’ όλες, δηλαδή, τις αντιδράσεις, παρόλα αυτά τα οποία λέγανε, απ’ ότι φαίνεται οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας αποδέχονται τελικά τον θεσμό αυτό.

ΓΓΘ: Ορισμένοι συμπολίτες μας το αποδέχονται και ορισμένοι άλλοι δεν το αποδέχονται. Και οι μεν και οι δε έχουν δικαίωμα να αποδέχονται και να μην αποδέχονται, το ελληνικό κράτος προσφέρει το δικαίωμα της επιλογής. Πολλά απ΄ όσα ειπώθηκαν σχετικά με τους Ιεροδιδασκάλους, και μερικά δυστυχώς ακόμα επαναλαμβάνονται, αποδείχθηκαν στην πράξη ότι ήταν απλώς ψέματα.

Δ.Μ.: Υπήρχε μια παραφιλολογία την οποία θέλω να την διευκρινίσουμε. Ξέρετε ότι είναι δάκτυλος της ελληνικής πολιτείας, όλοι αυτοί να χρησιμοποιηθούν για να πολεμηθεί ένα σύστημα που υπάρχει και όλα αυτά… Ποιος είναι ο σκοπός και ο ρόλος ενός Ιεροδιδασκάλου; Για να το ξεκαθαρίσουμε.

ΓΓΘ: Ναι, αλλά πριν ξεκαθαρίσουμε αυτό, να σας πω κάτι γενικότερο, το οποίο νομίζω δεν έχει γίνει κατανοητό στους μουσουλμάνους συμπολίτες μας της Θράκης. Κάποτε η μεγαλύτερη συγκέντρωση μουσουλμανικού πληθυσμού στην χώρα ήταν στη Θράκη. Αυτό για την Ελλάδα σήμαινε ότι εκεί έπρεπε να εστιάζει την προσοχή της αφενός, αφετέρου σήμαινε ότι το τι είναι Ισλάμ στην Ελλάδα το καθόριζε αυτή η ομάδα συμπολιτών μας. Αυτό έχει τελειώσει. Αυτή την στιγμή οι μουσουλμάνοι της Αθήνας είναι περισσότερο από διπλάσιοι απ’ ότι είναι οι μουσουλμάνοι της Θράκης. Είναι στην πρωτεύουσα, γνωρίζουν ελληνικά πολύ καλύτερα από την πλειοψηφία των συμπολιτών μας στη Θράκη και αυτό είναι προσωπική ευθύνη του καθενός και όχι της πολιτείας.

Δ.Μ.: Τα οποία τα έμαθαν μέσα στους πρώτους έξι μήνες κ. Καλαντζή ή στον πρώτο χρόνο χωρίς να πάνε στα σχολεία.

ΓΓΘ: Επέλεξαν οι ίδιοι να μάθουν τη γλώσσα της χώρας στην οποία κατοικούν. Δεν έπαθαν τίποτα σε σχέση ούτε με την μητρική τους γλώσσα, ούτε με το θρήσκευμά τους, ούτε με τις παραδόσεις τους τις οποίες κρατούν μια χαρά, γιατί είμαστε μια δημοκρατική χώρα. Και αυτοί οι άνθρωποι προορίζεται, γιατί έτσι είναι η ζωή κ. Μπακιρτζάκη, να το πω εντελώς κυνικά, να δώσουν πλέον και τον ρυθμό του τι είναι Ισλάμ στην Ελλάδα, πως καταλαβαίνει το Ισλάμ στην Ελλάδα και πως εξελίσσεται η κατάσταση. Αυτό δεν έχει γίνει κατανοητό σε επίπεδο Θράκης και εξακολουθούν ορισμένοι ακόμα να νομίζουν ότι είναι το κέντρο του κόσμου. Τα έφερε έτσι η ζωή και δεν είναι. Αυτό ως γενική παρατήρηση. Τώρα ως ειδικότερη παρατήρηση, η ιστορία τι είναι ιεροδιδάσκαλοι και τι δεν είναι, δεν είναι πια μια θεωρητική άσκηση όπου ψηφίζεται ένας νόμος, λέμε τι θα κάνουμε κ.λ.π. Έχει κριθεί στην πράξη. Και ο καθένας μπορεί να βγάλει ελεύθερα τα συμπεράσματά του. Τώρα οι συκοφαντίες και τα ψεύδη είναι μέσα στη ζωή. Θα ειπωθούν και αυτά. Η αλήθεια, όμως, είναι εκεί. Ουδείς έπαθε τίποτα επειδή παρακολούθησε μαθήματα για το Ιερό Κοράνι στα δημόσια σχολεία. Σε καμία περίπτωση η χώρα δεν χρησιμοποίησε κανέναν για κάτι περίεργο, φοβερό και τρομερό. Δεν χρειάζεται. Ζούμε στην εποχή του διαδικτύου. Όλη η μειονότητα είναι δικτυωμένη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τρόπο που δεν είναι η υπόλοιπη Ελλάδα. Δεν υπάρχει τίποτα κρυφό. Ας αφήσουν, λοιπόν, τις θεωρίες συνομωσίας. Όποιος θέλει να ασκήσει το δικαίωμα που του δίνει η ελληνική πολιτεία ας το ασκήσει, όποιος δεν θέλει ας συνεχίσει την πορεία του και αναλαμβάνει και το κόστος της επιλογής του. Έτσι είναι η ζωή. Στο τέλος της ημέρας, μετά τα μεγαλεπήβολα που λέει ο καθένας από εμάς, υπάρχουμε ως πρόσωπα και ως οικογένειες που έχουμε παιδιά. Αν τα παιδιά μας δεν μπορούν να ενσωματωθούν σε μία κοινωνία στην οποία ανήκουν, τι μέλλον θα έχουν; Η Ελλάδα αυτό που έχει να κάνει ως χώρα το κάνει. Προστατεύει τα τζαμιά. Θα το βελτιώσουμε κιόλας αυτό το θέμα, είμαστε στην διαδικασία επεξεργασίας συγκεκριμένων μέτρων. Προστατεύει το θρήσκευμα, ενισχύει τις Μουφτείες, διατηρεί μόνο αυτή, και δέχεται επιθέσεις παγκοσμίως, το δικαίωμα των μουσουλμάνων της Θράκης για θέματα προσωπικού δικαίου να πηγαίνουν στον Μουφτή. Πληρώνει μισθούς Ιεροδιδασκάλων, έβαλε τη διδασκαλία του Ιερού Κορανίου στα δημόσια σχολεία της Θράκης για όποιον το επιθυμεί, φτιάξαμε ένα πρόγραμμα Ισλαμικών σπουδών για όποιον πολίτη μας θέλει να σπουδάσει μουσουλμανική Θεολογία, ενισχύουμε τα Ιεροσπουδαστήρια, νομίζω κάναμε ότι μπορούσε και έπρεπε να κάνει μία σοβαρή χώρα. Από εκεί και πέρα καλή επιτυχία σε όποιον επιλέξει ό,τι θέλει να επιλέξει.

Δ.Μ.: Μάλιστα. Εξάλλου, νομίζω ήταν και προαιρετικό το μάθημα του Κορανίου.

ΓΓΘ: Ασφαλώς και είναι προαιρετικό. Γιατί να μην είναι; Από τη στιγμή που δεν έχεις καθηγητές, αποφοίτους Πανεπιστημίου μουσουλμανικής Θεολογίας, από την στιγμή που θέλεις να κάνεις μια κίνηση η οποία πρέπει να έχει και μια πιλοτική εφαρμογή, όπως καταλαβαίνετε. Ενώ ακόμα έχουμε βάλει το μάθημα στα σχολεία, βιβλία σχετικά δεν υπάρχουν. Η χώρα δεν έχει φτάσει στην καλύτερη δυνατή κατάσταση. Έχει ξεκινήσει έναν δρόμο. Αλλά ο δρόμος έχει μία βασική αρχή, το δικαίωμα της επιλογής. Θες, καλώς. Δεν θες, πάλι καλώς.

Δ.Μ.: Μάλιστα. Δύο ερωτήματα κ. Καλαντζή εν τάχει. Τι γίνεται με το Ιεροδιδασκαλείο; Πού βρισκόμαστε;

ΓΓΘ: Το Ιεροδιδασκαλείο; Ποιο Ιεροδιδασκαλείο εννοείτε;

Δ.Μ.: Που θα γίνονταν στην Αλεξανδρούπολη και θα λειτουργούσε.

ΓΓΘ: Δεν θα γίνει κανένα Ιεροδιδασκαλείο στην Αλεξανδρούπολη. Αυτό είναι μία από τις συγχύσεις που κυκλοφορούσαν παλιότερα και ενέπλεκαν και το Πρόγραμμα Ισλαμικών Σπουδών στη Θεσσαλονίκη. Αυτό που θα γίνει στην Αλεξανδρούπολη είναι το Διδασκαλείο των εκπαιδευτικών του μειονοτικού προγράμματος. Ο λόγος για τον οποίο επιλέχθηκε να γίνει το Διδασκαλείο ήταν γιατί υπήρχε ένα ομόφωνο, τολμώ να πω, αίτημα από πλευράς των μουσουλμάνων συμπολιτών μας της Θράκης, ότι ήθελαν να υπάρχει μία ειδική ξεχωριστή δομή για όσους εκπαιδευτικούς θα υπηρετούσαν στο μειονοτικό πρόγραμμα των μειονοτικών σχολείων. Αυτό δεν μπορεί να γίνει εντός ενός πανεπιστημίου, διότι είναι αντισυνταγματικό να προβλεφθεί ότι υπάρχει τομέας, τμήμα ή όπως αλλιώς θέλετε να το ονομάσετε αποκλειστικά για μουσουλμάνους, όπως δεν μπορεί να υπάρχει αποκλειστικά για χριστιανούς κλπ. Και γι’ αυτό επιλέχθηκε μια δομή μετά το πτυχίο. Πλέον έχουμε αποφοίτους Παιδαγωγικών Τμημάτων, μουσουλμάνους χάρη στο ποσοστό εισαγωγής του 0,5 αλλά και χάρη στη βαθμολογία που επιτυγχάνουν στις Πανελλήνιες άνευ χρήσης αυτού του ποσοστού και άρα δημιουργήσαμε ένα θεσμό για μια παραπάνω μετεκπαίδευση για να τους βοηθήσει και να τους δώσει και το παραπάνω επαγγελματικό δικαίωμα. Το πανεπιστήμιο έχει υποβάλλει τα σχετικά αιτήματα, υπάρχει και απόφαση Συγκλήτου, είναι στο Υπουργείο, από εκεί και πέρα όμως αυτά είναι θέματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τα οποία….

Δ.Μ.: Καταλαβαίνω τι εννοείτε. Αλλά λένε εδώ κάποιοι εύλογα, κάνοντας τον δικηγόρου του διαβόλου, ότι εντάξει ρε παιδιά καταργήσατε την ΕΠΑΘ, τώρα μας λέτε για Διδασκαλείο το οποίο επρόκειτο να γίνει, μας λέτε για την κατεύθυνση Ισλαμικών Σπουδών

ΓΓΘ: Η κατεύθυνση δεν έχει σχέση με αυτά.

Δ.Μ.: Δεν έχει με αυτά. Από τί αντικαταστάθηκε δηλαδή η προηγούμενη ΕΠΑΘ;

ΓΓΘ: Αυτή τη στιγμή; Με τίποτα. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε η ΕΠΑΘ δεν έχει αντικατασταθεί με τίποτα. Ο τομέας τον οποίον αναφέρουν, αναφέρουν και αναφέρουν ξανά, δεν υπήρξε ποτέ. Κι όσο και αν αυτό ενοχλεί, αν κάποιος έχει άλλη άποψη ας μας αναφέρει την απόφαση με την οποία ιδρύθηκε και λειτούργησε ο τομέας. Δεν θα την βρει ποτέ. Τομέας δεν υπήρξε. Και δεν υπήρξε όχι γιατί δεν ήθελε το πανεπιστήμιο ή η πολιτεία, αλλά γιατί υπήρξε αίτημα εκεί να μην μπορεί να φοιτήσει κανένας άλλος πλην μουσουλμάνων μελών της μειονότητας της Θράκης. Ε αυτό δεν γίνεται. Είναι αντισυνταγματικό.

Δ.Μ.: Μάλιστα. Αντισυνταγματικό, όμως, είναι -μας έχουν πει και εδώ στην εκπομπή μας μειονοτικοί- ότι γιατί να μην μπορεί κάποιος να διδάξει στο ελληνόγλωσσο σχολείο που είναι μειονοτικός;

ΓΓΘ: Καμία αντίρρηση. Πολύ σωστή ερώτηση και πολύ εύλογη η απορία. Ας δούμε λοιπόν τα πράγματα, όπως διαμορφώθηκαν ιστορικά. Υπάρχουν αποφάσεις με τις οποίες συστάθηκαν οι οργανικές θέσεις των μειονοτικών σχολείων. Οι οργανικές αυτές θέσεις συστάθηκαν με βάση το θρήσκευμα. Αυτό είναι γεγονός. Δηλαδή όταν συστάθηκε η θέση με την απόφαση έλεγε ότι στο τάδε σχολείο συστήνονται τέσσερις θέσεις. Όλα τα μειονοτικά σχολεία είναι σε άρτιο αριθμό ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Και έλεγε, ένας εκπαιδευτικός στο ελληνόγλωσσο ο οποίος θα είναι χριστιανός, ήταν η ορολογία εκείνης της εποχής και ένας εκπαιδευτικός στο μειονοτικό πρόγραμμα ο οποίος θα είναι μέλος της μειονότητας. Έτσι συστάθηκαν οι θέσεις. Αν κάποιος είχε αντίρρηση στην σύσταση των θέσεων είχε άπλετο χρόνο μπροστά του να προσφύγει δικαστικώς και να διεκδικήσει την κατάργηση.

Δ.Μ.: Κάτι το οποίο δεν έγινε και νομίζω γίνεται τώρα;

ΓΓΘ: Δεν έγινε γιατί τώρα η λογική ήταν η εξής. Το «χώρια» εξυπηρετούσε την αντίληψη ότι εξασφαλίζουμε εμείς θέσεις εργασίας για εμάς, δηλαδή οι μειονοτικοί για τους μειονοτικούς. Αυτό ήταν η σκέψη πίσω από αυτή την διαδικασία. Αυτό το πράγμα προχώρησε. Ευτυχώς για την χώρα μας συμπολίτες μας μουσουλμάνοι της Θράκης μπήκαν σε Πανεπιστήμια και έγιναν δάσκαλοι τετραετούς φοίτησης.

Δ.Μ.: Σαφώς. Και πολλοί είναι αυτοί.

ΓΓΘ: Δίνοντας τους, λοιπόν, το δικαίωμα να εργαστούν παντού στην Ελλάδα. Εκεί, όμως, υπήρξε το εξής ζήτημα. Διορίστηκαν σε όλη την Ελλάδα. Όπως ισχύει για όλους τους Έλληνες και γιους και κόρες, πάντα είναι πολύ ενδιαφέρον και είναι και μία επιδίωξη να γυρίσουν εκεί που είναι η μαμά τους και ο μπαμπάς τους. Όλοι το έχουμε περάσει.

Δ.Μ.: Οι περισσότεροι το θέλουν. Ναι.

ΓΓΘ: Λογικό είναι. Δεν βλέπω κάτι παράλογο σε αυτό. Όμως οργανικές θέσεις στα δημόσια σχολεία δεν υπήρχαν τόσες. Και μάλιστα σε σχολεία της ορεινής περιοχής δεν υπήρχε καμία τέτοια θέση γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν δημόσια σχολεία εκεί. Ποιά ήταν λοιπόν τα μόνα σχολεία που είχαν οργανικές θέσεις που θα μπορούσαν να πάνε για να είναι κοντά στα σπίτια τους; Το ελληνόγλωσσο πρόγραμμα των μειονοτικών σχολείων. Και εκεί λοιπόν ξεκινάει το γνωστό πολιτικό γαϊτανάκι που λέει, κάνε μου αυτή την χάρη και όλοι θα είμαστε πιο πολύ ευχαριστημένοι. Έτσι, λοιπόν, εμφανίστηκε το φαινόμενο, ενώ ήταν σαφής ο νόμος και του 1977 για την ίδρυση των μειονοτικών σχολείων και τη λειτουργία τους και η σύσταση των οργανικών θέσεων, παρά τις προβλέψεις του νόμου, παρανόμως δηλαδή, να έχουν πάρει μετάθεση -γιατί έτσι έγινε η υπόθεση αυτή- στο ελληνόγλωσσο πρόγραμμα μέλη της μειονότητας. Δηλαδή, έχουμε κάνει την παρανομία μας για πολύ ανθρώπινους λόγους που τους δέχομαι απολύτως, και μετά καταγγέλλουμε τους άλλους για αντισυνταγματικές προβλέψεις. Με την ίδια λογική, όμως, θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι και στο μειονοτικό πρόγραμμα τότε δεν θα πρέπει να διδάσκουν μόνο μουσουλμάνοι αλλά…

Δ.Μ.: και χριστιανοί. Οι οποίοι έχουν τις γνώσεις φυσικά.

ΓΓΘ: Αυτό όλο κανείς από εμάς, και δεν εξαιρώ ούτε τον εαυτό μου βεβαίως, είναι έτοιμος να το συζητήσει με τρόπο ήρεμο. Γιατί δυστυχώς ξυπνούν αμέσως αντανακλαστικά ότι το ελληνικό κράτος θέλει να κάνει κάτι φοβερό και τρομερό. Αν κάποιος θέλει να αμφισβητήσει την συνταγματικότητα αυτής της νομοθετικής πρόβλεψης, δηλαδή τον νόμο του ’77, την σύσταση των οργανικών θέσεων και αυτό που περιλαμβάνει ο τελευταίος νόμος για τη μειονοτική εκπαίδευση, βεβαίως να το κάνει και να πάει στο ΣτΕ. Μπορεί ήδη να το έχει κάνει.

Δ.Μ.: Νομίζω ότι προχώρησαν.

ΓΓΘ: Να πάνε στο ΣτΕ, εναντίον των αποφάσεων επανατοποθέτησης και να ζητήσουν να κηρυχθεί αντισυνταγματικός ο νόμος. Έχουν δικαίωμα να το κάνουν ως Έλληνες πολίτες και αν το επιθυμούν βεβαίως να το πράξουν. Και ενδεχομένως από αυτή την διαδικασία να βγουν και άλλα θέματα. Ίσως και καλύτερα για όλους μας.

Δ.Μ.: Τα οποία δεν θα βολεύουν κάποιους βέβαια που ξεκίνησαν αυτή την ιστορία.

ΓΓΘ: Ναι, αλλά εφόσον κάποιος καταγγέλλει για αντισυνταγματικότητα και έχει το έννομο μέσο για να αποδείξει την ορθότητα των λεγομένων του γιατί δεν το ασκεί;

Δ.Μ.: Ξέρετε είναι η γλώσσα εδώ στην περιοχή μας κ. Καλαντζή που για ορισμένα θέματα λέμε εντάξει είναι η συνθήκη της Λωζάννης που μας προστατεύει, σε άλλα θέματα λέμε είναι το σύνταγμα της χώρας και οι ευρωπαϊκοί νόμοι.

ΓΓΘ: Με συγχωρείτε. Η συνθήκη της Λωζάννης βεβαίως και προστατεύει συγκεκριμένα πράγματα. Αλλά η συνθήκη της Λωζάννης είναι το 1923. Το Σύνταγμα μας και οι Ευρωπαϊκές συνθήκες προστατεύουν περισσότερα δικαιώματα.

Δ.Μ.: Και αυτό βέβαια δεν το έχουν κατανοήσει πολλοί.

ΓΓΘ: Ας προσπαθήσει κάποιος να τα κερδίσει. Εκεί είναι. Δεν τα στερεί κανένας.

Δ.Μ.: Μάλιστα.

ΓΓΘ: Να σας θυμίσω ότι οι συμπολίτες μας στην Αθήνα που έλεγαν ότι είναι αντισυνταγματικό ένα χριστιανικό «κράτος» να χτίσει μουσουλμανικό Τέμενος, πήγαν στο ΣτΕ με αυτό το επιχείρημα. Πήγαμε και εμείς. Είχα την ευθύνη υπεράσπισης των θέσεων του ελληνικού δημοσίου και υποστηρίξαμε ότι το κράτος μας βεβαίως και μπορεί να κατασκευάσει κατά το Σύνταγμά του ένα Ισλαμικό Τέμενος, γιατί τα κράτη, ως γνωστόν, δεν θρησκεύονται. Το κράτος δεν προσεύχεται. Και το ΣτΕ αποδέχτηκε τη δική μας θέση. Οι συμπολίτες μας, λοιπόν, που πήγαν, άσκησαν το έννομο δικαίωμά τους για να αποδείξουν αν όντως είναι συμβατή με το Σύνταγμα ή όχι η κατασκευή του Τεμένους. Οι συμπολίτες μας, λοιπόν, που λένε ότι είναι αντισυνταγματική και η κατανομή στα μειονοτικά σχολεία του εκπαιδευτικού προσωπικού σε δύο κατηγορίες και συνδέουν το επαγγελματικό δικαίωμα με την ιδιότητα του μέλους της μουσουλμανικής μειονότητας, που είναι θρησκευτική μειονότητα κατά τη συνθήκη της Λωζάννης, μπορούν να πάνε στο ΣτΕ και να διεκδικήσουν το δίκιο τους. Και μακάρι να πάνε.

Δ.Μ.: Μάλιστα. Κύριε Καλαντζή να σας ευχαριστήσουμε θερμά.

ΓΓΘ: Να είστε καλά. Καλημέρα σε σας και τους ακροατές σας.

Δ.Μ.: Την καλημέρα μας. Να σας ευχαριστήσουμε για την συνομιλία. Να είστε καλά.

Κλειστό