«Ο Ελληνισμός όποτε κοιτούσε τον κόσμο κι όχι τον εαυτό του μεγαλουργούσε».

Συντάκτης: – 09/08/2016

  • Συνέντευξη ΓΓΘ στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ και στον δημοσιογράφο Ξενοφώντα Ζηκίδη,
    9/8/2016

  • Δημοσιογράφος: Μαζί μας ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας ο κ.
    Γ.Καλαντζής, ο οποίος έχει βιώσει τα τελευταία χρόνια τις δυσκολίες που υπήρχαν για τη δημιουργία
    αυτού του τεμένους, αφού είναι στη θέση αυτή από το 2011. Καλημέρα κ. Καλαντζή.
    ΓΓΘ: Καλημέρα σας και καλημέρα στους ακροατές σας.
    Δημοσιογράφος: Τώρα, θα ήθελα πριν ξεκινήσουμε να μιλήσουμε για την απόφαση αυτή που υπήρχε
    την προηγούμενη εβδομάδα, να δούμε πότε ψηφίστηκε ο νόμος για την κατασκευή τζαμιού στην
    Αθήνα.
    ΓΓΘ: Ο νόμος ψηφίστηκε το 2006, ο 3512, επί πρωθυπουργίας Κ.Καραμανλή και υπουργείας της κας
    Μ.Γιαννάκου. Είναι ένας νόμος ο οποίος ήρθε να δώσει μία οριστική λύση και να απάντησει στο τι
    αντιλαμβανόμαστε όταν λέμε τέμενος Αθηνών, τους όρους λειτουργίας του και τη φιλοσοφία της
    ύπαρξής του. Για να υπάρχει σαφής εικόνα στους ακροατές σας, ο προηγούμενος νόμος μιλούσε για
    χώρο προσευχής μουσουλμάνων, ψηφίστηκε το 2000 επί πρωθυπουργίας Κ.Σημίτη και προέβλεπε την
    κατασκευή ενός Ισλαμικού Πολιτιστικού Κέντρου στην Παιανία εντός του οποίου θα λειτουργούσε και
    τζαμί. Δεν ήταν δηλαδή μόνο τζαμί, είχε κι άλλα πράγματα. Η χρηματοδότηση θα προερχόταν από
    εξωτερικές πηγές και η διοίκησή του δεν θα ήταν υπόθεση μόνο του ελληνικού κράτους, αλλά
    καταλαβαίνετε εκείνος που συνεισφέρει οικονομικά, αναμένει να έχει και λόγο στη διοίκηση.
    Δημοσιογράφος: Να πούμε εδώ στους ακροατές που μας ακούνε, γιατί γι’ αυτό γίνεται όλη η
    συζήτηση ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν θα έχουμε ιδιωτική επένδυση και τα χρήματα θα τα
    βάλει το ελληνικό δημόσιο.
    ΓΓΘ: Η στρατηγική απόφαση, η οποία κατά τη γνώμη μου είναι πάρα πολύ σωστή, του ελληνικού
    κράτους το 2006 ήταν ότι το Τέμενος Αθηνών, θα έχει ακριβώς δημόσιο χαρακτήρα, άρα θα αποτελεί
    αποκλειστική επένδυση της Ελλάδας, θα διοικείται υπό την εποπτεία και την ευθύνη του ελληνικού
    κράτους και θα λειτουργεί εντός του ελληνικού νόμου. Μιλάμε δηλαδή για δημόσιο τέμενος, υπό
    δημόσια εποπτεία, σε δημόσιο κτήριο, σε δημόσια γη. Είναι αυτό ακριβώς που αρνήθηκαν να κάνουν
    άλλες χώρες κι ανακαλύπτουν εκ των υστέρων τα προβλήματα χρηματοδότησης όλων αυτών των
    χώρων προσευχής που λειτουργούν ουσιαστικά σε μια γκρίζα ζώνη.
    Δημοσιογράφος: Ναι, γιατί, όπως είπατε κι εσείς, όταν μπουν ιδιωτικά κεφάλαια από εκεί και πέρα
    ανοίγει το θέμα κι αποκτά και την επικινδυνότητα την οποία όλοι γνωρίζουμε τον τελευταίο καιρό.
    ΓΓΘ: Μα νομίζω είναι καθαρό. Υπάρχει και μια πολύ ωραία παροιμία στον πολιτισμό μας περί
    νοικοκύρη. Άμα θες να είσαι νοικοκύρης προφανώς πρέπει να κάνεις κι αυτά που προβλέπεται για να
    είσαι νοικοκύρης. Νοικοκύρης σε ξένο τόπο δεν είσαι.
    Δημοσιογράφος: Επειδή όλα αυτά ενισχύουν την επόμενη ερώτηση που θα σας κάνω, υπάρχει μία
    ανησυχία από κάποιους πολίτες ότι στο χώρο αυτό θα μπορούν να παρεισφρήσουν ακραία στοιχεία.
    ΓΓΘ: Οι ανησυχίες κατ’ αρχήν είναι χρήσιμες και τα ερωτήματα είναι πολύ χρήσιμα και πρέπει να
    υφίστανται και πρέπει να απαντώνται. Μπορούμε να πούμε διάφορα επιχειρήματα, αλλά θα προτιμήσω
    να αντιστρέψω λίγο το ερώτημα. Εάν κάποιος ανησυχεί για το αν θα παρεισφρήσει ένα ακραίο
    στοιχείο σε ένα δημόσιο τέμενος υπό δημόσια εποπτεία, τότε τι πρέπει να κάνει στη σημερινή
    κατάσταση όπου λειτουργούν άτυποι χώροι προσευχής στην Αθήνα που ουδείς ξέρει κάτι για αυτούς;
    Δημοσιογράφος: Από ότι λέγεται είναι τέσσερις τουλάχιστον.
    ΓΓΘ: Τέσσερις είναι οι νόμιμοι. Υπήρξε μια μεγάλη προσπάθεια, η οποία απέδωσε αυτούς τους
    καρπούς. Έχουμε τρεις νόμιμους ευκτηρίους οίκους στην Αθήνα για μουσουλμάνους, τζαμιά δηλαδή,
    και έναν στη Θήβα. Κοιτάξτε τα τελευταία χρόνια παρακολουθώντας το θέμα παρατηρώ συγκεκριμένα
    επιχειρήματα τα οποία ανακυκλώνονται ή αλλάζουν μορφή. Μόλις τίθεται το ζήτημα ποιος θα έχει την
    ευθύνη κατασκευής του τζαμιού και η ελληνική πολιτεία λέει ότι θα την έχει η ίδια και θα πληρώσει τα
    χρήματα η ίδια, ξεκινάει η συζήτηση «είμαστε σε μια μεγάλη οικονομική κρίση, γιατί να πληρώσουμε
    χρήματα». Μόλις πεις σε αυτό το επιχείρημα την απάντηση «τότε να τα ζητήσουμε από αλλού», οι
    ίδιοι άνθρωποι θέτουν το επιχείρημα «άμα τα χρήματα έρθουν από αλλού, θα ελέγχεται από αλλού το
    τζαμί». Μόλις ξεπεράσεις αυτήν την κουβέντα, θα σας πω το τελευταίο που εφευρέθηκε, μόλις ψήφισε
    η Βουλή αυτό που ψήφισε, είδα σε μια σειρά ακροδεξιών sites, γιατί έχουν πολιτική ταυτότητα τα sites
    δεν είναι ανώνυμα, ότι η Βουλή μας ψήφισε να χτιστεί το μεγαλύτερο και πλέον σύγχρονο τζαμί στην
    Ευρώπη, το οποίο είναι καταφανέστατο παραμύθι.
  • Δημοσιογράφος: Να πούμε ότι ο χώρος θα έχει χωρητικότητα 350 πιστών. Έτσι;
    ΓΓΘ: 300 πιστών για την ακρίβεια θα έχει
    Δημοσιογράφος: Ναι, δεν είναι κανένα τεράστιο και δεν προβλέπεται και μιναρές από ότι λέει η
    απόφαση
    ΓΓΘ: Κι αυτά είναι αποφάσεις που έχουν ληφθεί κι έχουν συζητηθεί εδώ και πολλά χρόνια ξανά και
    ξανά. Και να σας πω και κάτι ακόμα; Δεν χρειάζεται η Αθήνα κάτι τεράστιο. Μήπως η Μητρόπολη
    Αθηνών είναι τεράστια; Στην Αθήνα έχουμε την Ακρόπολη, καλώς για εμάς, κακώς ενδεχομένως για
    κάποιους άλλους. Το σύμβολο της πόλης μας είναι η Ακρόπολη. Όλη η αρχιτεκτονική της Αθήνας δεν
    είναι αρχιτεκτονική γύρω από τεράστια κτίσματα. Προφανώς και δεν θα χτιστεί κάτι τεράστιο. Είναι
    και λόγοι αισθητικής, ξέρετε, πέρα από τα υπόλοιπα. Έχουμε μια αισθητική σε αυτή την πόλη.
    Δημοσιογράφος: Αυτό τώρα θα γίνει στην παλιά βάση του Ναυτικού.
    ΓΓΘ: Σε ένα μέρος της. Το οποίο σήμερα πώς είναι; Εγκαταλελειμμένο, εστία μολύνσεων και βεβαίως
    μη προσπελάσιμο στους Αθηναίους.
    Δημοσιογράφος: Νομίζω ότι όποιος κυκλοφορεί στην Αθήνα θα έχει δει τι ακριβώς γίνεται. Δηλαδή
    εγώ έχω συναντήσει σε μια είσοδο υπογείου τα υποδήματα κάποιων ανθρώπων κι όταν είπα παιδιά
    γιατί είναι εδώ τόσα υποδήματα μαζεμένα, δεν ήταν κάτι καινούριο δηλαδή προς πώληση ή κάποιος
    πλανόδιος πωλητής, μου είπαν ότι κάτω στο υπόγειο υπάρχει χώρος λατρείας και κατεβαίνουν εδώ.
    Αυτό ήταν κάπου στο πουθενά, ανεξέλεγκτο εντελώς.
    ΓΓΘ: Αυτές οι καταστάσεις πρέπει να εκλείψουν, γιατί παράλληλα με την προσπάθεια για το τέμενος,
    το Υπουργείο έχει εκδώσει και συγκεκριμένη εγκύκλιο για το πως θα αδειοδοτούνται οι ευκτήριοι
    οίκοι. Βεβαίως σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους, δεν ξεχωρίζουμε τους ευκτήριους οίκους,
    δεν λέμε ότι υπάρχει ειδική εγκύκλιος για τζαμιά, ειδική για συναγωγές κλπ. Οι ευκτήριοι οίκοι έχουν
    μία εγκύκλιο. Η εγκύκλιος αυτή κάνει δύο πράγματα. Ζητάει από όσους θέλουν να λειτουργήσουν
    ευκτήριο οίκο να καταθέσουν στο Υπουργείο Παιδείας τα έγγραφα που αποδεικνύουν τη νομιμότητα
    του κτηρίου και την ασφάλειά του. Και βεβαίως το όνομα του ιμάμη και να αποκτήσουν και Α.Φ.Μ.
    Εάν τα κάνουν αυτά, θα πάρουν κι άδεια. Προτιμούμε λοιπόν αυτό ή προτιμούμε το σύστημα που
    περιγράφετε αυτή τη στιγμή;
    Δημοσιογράφος: Πέστε μου τώρα κάτι κ. Καλαντζή, η δημιουργία του τεμένους τι θα σημαίνει
    διεθνώς για τη χώρα μας;
    ΓΓΘ: Τολμώ να σας πω ότι διεθνώς έχει πολύ μεγάλη σημασία για μια σειρά λόγων και επιτρέψτε μου
    να ξεκινήσω από κάτι που θα το αφιερώσω σε όσους ασκούν κριτική στο όνομα της Ορθοδοξίας. Λένε,
    δηλαδή, ότι επειδή είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, και είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι τουλάχιστον
    από εμάς είναι, γι’ αυτό το λόγο δεν πρέπει να έχουμε τζαμί στη Αθήνα, γιατί θα έρθουν οι Τούρκοι
    πίσω στην Αθήνα κλπ. Να θυμίσω ότι όλα τα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία της ελληνόφωνης Ορθοδοξίας
    λειτουργούν σε μουσουλμανικά κράτη. Εάν λοιπόν κάποιος δεν βλέπει το προφανές, ότι τέτοιου είδους
    επιχειρήματα όπως σας είπα πριν, περί Τουρκίας και Ισλάμ, εκτός του ότι βάζουν την Τουρκία σε ένα
    παιχνίδι που δεν έχει καμία θέση, δυναμιτίζουν τις σχέσεις μας με τον αραβικό κόσμο και επιπλέον
    υπονομεύουν τη θέση των πατριαρχείων, τότε τι να πω…
    Δημοσιογράφος: Κι από ότι διαβάζω ιστορικά από την Βυζαντινή αυτοκρατορία, κι οι Βυζαντινοί
    είχαν επιτρέψει να γίνει τζαμί.
    ΓΓΘ: Βεβαίως, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία δεν ήταν μια αυτοκρατορία περίκλειστη που κοιτούσε τον
    εαυτό της κι όχι τον κόσμο. Ο Ελληνισμός όποτε κοιτούσε τον κόσμο κι όχι τον εαυτό του
    μεγαλουργούσε. Όποτε κλεινόταν στον εαυτό του κι έλεγε ότι μόνο εμείς έχουμε την αλήθεια, με
    κανέναν δεν μιλάμε, κανέναν δεν βλέπουμε, κανένας δεν μας νοιάζει, και κάνουμε έναν συναγωνισμό
    μεταξύ μας ποιος είναι πιο Έλληνας ή πιο Ορθόδοξος κατέληγε πάντα στη φτώχεια και την ήττα. Και
    δυστυχώς στην υπόθεση του τεμένους έχουν ειπωθεί και λέγονται τόσα τρομερά ψέματα που είναι να
    αναρωτιέσαι από ένα σημείο και μετά πως μπορεί κάποιος να τα πιστεύει.
    Δημοσιογράφος: Τώρα κ.Καλαντζή, επειδή διαβάζω εδώ στο βιογραφικό σας , ένα σύντομο που έχω,
    ότι έχετε διδακτορικό σχετικά με τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, έχετε διδάξει στο Τμήμα
    Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κρήτης…
    ΓΓΘ: Σας ευχαριστώ για την διαφήμιση αλλά δεν χρειάζεται να…
    Δημοσιογράφος: υπάρχει λόγος που σας κάνω αυτή την ερώτηση. Κι έχετε ακόμη διδάξει στο Τμήμα
    Διεθνών Σπουδών στο πανεπιστήμιο Πειραιά. Επειδή τις προηγούμενες ημέρες είχαμε κάποιες
  • συζητήσεις με πολιτικούς πάνω σε αυτό το θέμα και βάλανε σαν ζήτημα τη διάκριση τεμένους με
    τζαμιού. Υπάρχει διάκριση; Για να ξέρουμε κι εμείς οι δημοσιογράφοι τι λέμε.
    ΓΓΘ: Μου θυμίζει το άλλο τρομερό επιχείρημα που είχε κυκλοφορήσει πριν περίπου ένα χρόνο. Θα
    σας πω τρία παραδείγματα χάριν αστεϊσμού κυρίως για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της κωμικότητας
    των καταστάσεων. Πριν δύο χρόνια περίπου ένας συμπολίτης μας είχε πει το τρομερό ότι φανταστείτε
    ότι όποιος μπαίνει στην Αθήνα ερχόμενος από την Λαμία, θα βλέπει μπροστά του ένα τεράστιο
    τέμενος πριν μπει στο δρόμο για να πάει στην Ακρόπολη. Εντωμεταξύ εκεί που θα γίνει το τέμενος δεν
    έχει καμία απολύτως σχέση, καμία και σε κανένα επίπεδο, με αυτή την εικόνα. Τώρα, η τελευταία
    θεωρία που δεν είναι πολιτικά άχρωμη ήταν η διάκριση τεμένους- τζαμιού και ότι εμείς κάνουμε
    τέμενος κι όχι τζαμί. Καταρχήν να σας πω ότι η λέξη τέμενος χρησιμοποιείται στους νόμους που έχει
    ψηφίσει το ελληνικό κράτος για την δημιουργία χώρου προσευχής από πολύ παλιά, δεν είναι κάτι
    καινούριο. Η διαφορά τεμένους και τζαμιού είναι ότι η μία λέξη, το τέμενος δηλαδή, είναι ελληνικής
    προέλευσης. Το τζαμί είναι τουρκικής προέλευσης. Έχει λίγο πλάκα ότι διάφοροι συμπολίτες μας που
    αυτοπροσδιορίζονται έτσι με πολύ πιο έντονο «πατριωτικό» (σε εισαγωγικά) προφίλ, προτιμούν να
    χρησιμοποιούν τη λέξη τζαμί παρά τη λέξη τέμενος. Αλλά αυτό αφορά τους ίδιους. Αυτό που αφορά
    τους πολίτες είναι σαφέστατο. Αυτό που δημιουργείται είναι ευκτήριος οίκος μουσουλμάνων. Τώρα αν
    θα το πούμε τέμενος, αν θα το πούμε τζαμί, αν θα το πούμε mosque, όπως το λένε οι Άγγλοι, ή δεν
    ξέρω εγώ πως αλλιώς, αυτό είναι κι ένα θέμα επιλογής. Αυτό όμως που γίνεται, γι’ αυτό ανέφερα και
    το νόμο του 2000 περί Ισλαμικού Πολιτιστικού Κέντρου, οι νόμοι το γράφουν καθαρά. Οποιοσδήποτε
    πολίτης μπορεί να τους διαβάσει. Εκεί θα γίνει ευκτήριος οίκος μουσουλμάνων, τίποτε άλλο, γιατί δεν
    χρειαζόμαστε τίποτε άλλο.
    Δημοσιογράφος: Κύριε Καλαντζή ευχαριστούμε πάρα πολύ για την πρώτη αυτή επικοινωνία, νομίζω
    ότι μας δώσατε αρκετές απαντήσεις, αν κάποιες δεν μας δώσατε είναι γιατί δεν σας τις κάναμε τις
    ερωτήσεις.
    ΓΓΘ: Στη διάθεσή σας και για τις υπόλοιπες. Σας ευχαριστώ πολύ.

Κλειστό