Μήνας: Μάρτιος 2012

Πανελλαδική δράση συνεργασίας Πολιτείας – Εκκλησίας για τους μαθητές

Συντάκτης: – 27/03/2012

Συνάντηση πραγματοποίησε σήμερα, 27/03/2012, η Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Εύη Χριστοφιλοπούλου, με τους Σεβασμιώτατους Μητροπολίτες Δημητριάδος Ιγνάτιο, Σύρου Δωρόθεο Β’ και Ιλίου-Αχαρνών & Πετρουπόλεως Αθηναγόρα.

Σκοπός της συνάντησης ήταν ο συντονισμός της Πανελλαδικής δράσης συνεργασίας μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας για την ενίσχυση των μαθητών και των οικογενειών τους.

Στη συνάντηση μετείχαν ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων,  Γιώργος Καλαντζής, ο Ειδικός Γραμματέας Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Μιχάλης Κοντογιάννης, ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών Πανοσιολογιώτατος π. Μάξιμος, ο Πρόεδρος της Αδελφότητας Ιερέων-Εκπαιδευτικών «Κοσμάς ο Αιτωλός» π. Λάμπρος Ανδρεάκης και ο  Γενικός Γραμματέας της Αδελφότητας των Κληρικών π. Νικόλαος Σαββόπουλος.

Στο πλαίσιο συνεργασίας Πολιτείας- Εκκλησίας και σε συνέχεια της Συνάντησης Εργασίας της 29/2/2012 μεταξύ της τότε πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας και των Ιερέων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών παρουσία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ.κ. Ιερωνύμου Β’, προσκλήθηκαν τρεις Μητροπολίτες που ανέλαβαν την πρωτοβουλία να αποστείλουν εγκύκλιο προς τις Ενορίες τους, με στόχο τη δραστηριοποίησή τους εκεί όπου υπάρχει ανάγκη.

Στόχος της συνεργασίας είναι η περαιτέρω ενεργοποίηση και ο συντονισμός των φορέων (Δήμοι, Ιερές Μητροπόλεις), για την αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας, των προβλημάτων σίτισης και των εν γένει προβλημάτων κοινωνικού αποκλεισμού, λόγω της κρίσης.

Ήδη βρίσκεται σε εφαρμογή το πρόγραμμα σίτισης για  σχολεία που ανήκουν στις Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας, ενώ εντείνονται και προχωρούν και άλλες πρωτοβουλίες για την ενίσχυση των μαθητών και των οικογενειών που το έχουν ανάγκη.

Ο Ειδικός Γραμματέας Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Μιχάλης Κοντογιάννης, εξέδωσε σχετική εγκύκλιο προς τους διευθυντές σχολείων.

Μετά τη συνάντηση η Υφυπουργός, Εύη Χριστοφιλοπούλου δήλωσε:

Η συνεργασία μας, σε τομείς κοινωνικής προσφοράς και ενίσχυσης, είναι μια ανοιχτή πρόσκλησή μας  προς την Εκκλησία.

Είχα την ευκαιρία να συζητήσω με τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κατά τη συνάντηση εργασίας που έγινε προ μηνός εδώ, τόσο το συγκεκριμένο όσο και άλλα ζητήματα.

Με αφορμή εκείνη τη συζήτησή μας και επειδή τα λόγια οφείλουμε να τα κάνουμε πράξεις, σήμερα προχωρώ σ’ ένα ακόμα βήμα όχι μόνο προς την διοικούσα Εκκλησία αλλά και προς τον απλό κληρικό, που γνωρίζει την ενορία του.

Τον κληρικό που γνωρίζει τις οικογένειες της περιοχής του και ποιες από αυτές έχουν πραγματικά ανάγκη ενίσχυσης.

Όπως ο δάσκαλος, γνωρίζει τον κάθε μαθητή στην τάξη του.

Να αποτελέσουν παράλληλα και οι δυο, εκπαιδευτικός και κληρικός, τον πυρήνα που θα απαλύνει τις δυσκολίες των συμπολιτών μας σε περιόδους κρίσης.

Πηγή: romfea.gr

5 Επικίνδυνα Παραμύθια και 1 Ενοχλητική Αλήθεια

Συντάκτης: – 21/03/2012

Τα παραμύθια είναι για μικρά παιδιά, οι μύθοι για μεγάλα και οι παραβολές για εκείνους που επιθυμούν να σκεφθούν λιγότερο για να καταλάβουν περισσότερα.

Η συζήτηση για το μέγεθος του ελλείμματος του 2009 δεν είναι τίποτα άλλο από μια ακόμα προσπάθεια του εθνοσοσιαλιστικού μπλοκ της δραχμής να διατηρήσει τις σημερινές δομές της οικονομίας και, συνεπώς, της κοινωνίας που μας οδήγησαν στην καταστροφή. Φτιάχνουν παραμύθια που, κανονικά, μόνο γέλιο θα προκαλούσαν, όμως σε συνθήκες κρίσης μπορούν να αποδειχθούν επικίνδυνα γιατί αν δεν κάνουμε τη σωστή διάγνωση για τις αιτίες που μας οδήγησαν στην καταστροφή, τότε είμαστε καταδικασμένοι στον αφανισμό. Είναι δυστύχημα ότι ο Α. Σαμαράς υποκύπτει για άλλη μια φορά στον φασίζοντα λαϊκισμό εφημερίδων όπως η «Δημοκρατία» και υιοθετεί επικίνδυνα παραμύθια αντί για τις λυτρωτικές αλήθειες.


Παραμύθι

Αλήθεια

Το έλλειμμα του 2009 αυξήθηκε τεχνητά από την ΕΛΣΤΑΤ για να μπει η Ελλάδα στο μηχανισμό στήριξης.

Η αναθεώρηση του ελλείμματος έγινε το φθινόπωρο του 2010 όταν η Ελλάδα ήταν ήδη στο μηχανισμό στήριξης και δεν ήταν τίποτα άλλο από την πλήρη υιοθέτηση της μεθοδολογίας της Eurostat για να πάψουν να αποτελούν ευρωπαϊκό ανέκδοτο τα greek statistics των κ.κ. Καραμανλή, Αλογοσκούφη, Παπαθανασίου και Κοντοπυράκη. Ας μην ξεχνάμε ότι τα greek statistics έγιναν διάσημα εξαιτίας της τεχνητής αύξησης του ελλείμματος το 2004 από τον Κ.Καραμανλή με την μεταφορά των πληρωμών για όπλα στο έτος παραγγελίας και όχι στο έτος παραλαβής, καθώς και της τεχνητής αύξησης του ΑΕΠ με την συμπερίληψη της πορνείας!
Εάν είχαν ληφθεί περιοριστικά μέτρα πιο νωρίς, θα είχε αποφευχθεί η υπαγωγή στο μηχανισμό στήριξης. Μια οικονομία, η οποία είχε στο τέλος του 2009 ταυτόχρονο διψήφιο έλλειμμα και στο δημοσιονομικό και στο εξωτερικό ισοζύγιο (δηλαδή και ξοδεύει περισσότερα απ’ όσα εισπράττει και εισάγει πολύ περισσότερα από όσα εξάγει) ενώ είναι και σε καθεστώς νομισματικής ένωσης (δηλαδή δεν έχει τη δυνατότητα της μονομερούς υποτίμησης του νομίσματος της), δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει αποδεκτός δανειζόμενος από τις αγορές επειδή θα έπαιρνε κάποια περιοριστικά μέτρα (μείωση μισθών και συντάξεων, επιβολή αυξημένης φορολογίας) μερικές εβδομάδες ή μερικούς μήνες νωρίτερα. Κοινώς, οι κερδοσκόποι δεν είναι μ…….ς.
Έπρεπε στα τέλη του 2009 και στις αρχές του 2010 η χώρα να υπερδανειστεί (όσο είχε ακόμα πρόσβαση στις αγορές) ώστε να μειώσει τις δανειακές ανάγκες για τους επόμενους μήνες και έτσι να μην μπούμε στο ΔΝΤ. Αυτό ακριβώς έκανε η κυβέρνηση της ΝΔ από την αρχή του 2009 ως τον Σεπτέμβριο και απλά φούσκωσε ακόμα περισσότερο τα ελλείμματα, αυτό έκανε και η Πορτογαλία πριν την υπαγωγή της στον αντίστοιχο μηχανισμό αλλά δεν τον απέφυγε. Πιστεύει στ’ αλήθεια κάποιος ότι θα μπορούσε η Ελλάδα να δανειστεί πχ 25 δις € σε κάποια χρονική στιγμή που θα έληγε ένα ομόλογο  αξίας 10 δις €; Και αν υποθέσουμε ότι θα μπορούσε για μια φορά να το κάνει, θα ήταν σε μόνιμη νιρβάνα οι δανειστές  ώστε να μην καταλάβουν ότι υπάρχει κάτι άλλο από πίσω; Υπάρχει κάποιος ο οποίος έχει χρέος σε μια τράπεζα 100€ και πάει να το αναχρηματοδοτήσει, αλλά ζητάει 250€; Και υπάρχει κάποια τράπεζα ή κάποιος δανειστής στον κόσμο που δεν θα ρωτήσει ή δεν θα ψάξει να μάθει γιατί θέλει ο δανειζόμενος τα 250€; Να το πούμε άλλη μια φορά: οι κερδοσκόποι δεν είναι μ……ς.
Ο Παπανδρέου ήθελε να μας βάλει επίτηδες στο ΔΝΤ γι’ αυτό δεν πήρε χρήματα από τους Κινέζους και τους Ρώσους που ήταν οι μόνοι που ήθελαν να μας δανείσουν με μηδενικά επιτόκια. Εδώ αποδεικνύεται περίτρανα ότι ακόμα και το σύμπαν μπορεί να έχει όρια, η ηλιθιότητα ποτέ. Οι Κινέζοι δεν αγόραζαν ελληνικά ομόλογα ούτε την εποχή που βγαίναμε στις αγορές, διότι πρόκειται για σοβαρούς κομμουνιστές. Οι Ρώσοι όχι μόνο δεν μας δάνειζαν αλλά υπονόμευσαν την εθνική μας προσπάθεια αρνούμενοι μέχρι τέλους να συναινέσουν στην αποδέσμευση των χρημάτων από το ΔΝΤ. Αν είχε επιβληθεί η άποψη των Ρώσων, σήμερα η Ελλάδα θα ήταν χρεοκοπημένη.Όσο και αν όλοι οι εθνοσοσιαλιστές του μπλοκ της δραχμής το αρνούνται, η αλήθεια είναι ότι οι μόνοι που μας δανείζουν πια, είναι οι λαοί της Ευρώπης και το ΔΝΤ.
Οι δηλώσεις Παπανδρέου περί χώρας με συστημική διαφθορά και οι δηλώσεις Παπακωνσταντίνου περί Τιτανικού είναι οι αιτίες που μας οδήγησαν στο Μνημόνιο. Πάλι θεωρούμε την παγκόσμια οικονομική κοινότητα μια παρέα άσχετων που άγεται και φέρεται από δηλώσεις ελλήνων αξιωματούχων. Είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς ότι οι ξένοι περίμεναν τον Παπανδρέου για να μάθουν για την έκταση και την ένταση της διαφθοράς στην Ελλάδα και το πόσο αρνητικά επιδρά στην οικονομική δραστηριότητα; Οι κερδοσκόποι δεν είναι δημοσιογράφοι του Κολωνακίου που μιλούν για τα πάντα χωρίς να έχουν διαβάσει τίποτα. Ποιος ξεχνά τις αλλεπάλληλες εκθέσεις του ΟΟΣΑ και της Διεθνούς Διαφάνειας που ανέφεραν ακριβώς αυτή την πραγματικότητα με πολύ περισσότερες λεπτομέρειες; Ποιος ξεχνά τον Καραμανλή να αποκαλεί τον Σημίτη αρχιερέα της διαπλοκής και να κουνά κάθε χρόνο τις εκθέσεις της Διεθνούς Διαφάνειας μέσα στη Βουλή; Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου μίλησαν για κάτι που ήξεραν όλοι γιατί αν έλεγαν άλλα, θα έδιναν το μήνυμα ότι δεν ξέρουν τι τους γίνεται, κι όταν ο καπετάνιος δεν ξέρει τι του γίνεται, το καράβι δεν έχει ελπίδα να ξεκολλήσει από τα βράχια.

 

Το σύντομο αυτό απάνθισμα επικίνδυνων παραμυθιών έχει ένα μόνο στόχο: να μας πείσει ότι το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας ήταν παροδικό και όχι διαρθρωτικό και μακροχρόνιο. Δηλαδή ότι το πρόβλημα ήταν δυο δηλώσεις του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Οικονομικών και όχι ότι η ελληνική οικονομία δεν παρήγε αρκετό πλούτο και γι’ αυτό ζούσε με δανεικά. Η πορεία της ελληνικής οικονομίας, δυστυχώς, δεν «έτυχε», πέτυχε…

Είναι, όμως, ενοχλητική αλήθεια ότι στην πορεία προς την υπαγωγή στον Μηχανισμό Στήριξης αλλά και μετά από αυτήν, έγιναν πολλά και σοβαρά λάθη. Σ’ αυτά θα επανέλθουμε στο μέλλον γιατί τώρα προέχει ο πόλεμος κατά της βλακείας.

Δήλωση Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων για τα τραγικά γεγονότα στο Εβραϊκό Σχολείο της Toulouse

Συντάκτης: – 20/03/2012

ΔΗΛΩΣΗ
Το απερίγραπτα τραγικό συμβάν στην Γαλλία, μια χώρα με δημοκρατική παράδοση, πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Πέρα από την έκφραση της λύπης και των συλλυπητηρίων μας προς τους συγγενείς των θυμάτων, την εβραϊκή κοινότητα αλλά και τον γαλλικό λαό, οφείλουμε να σκεφθούμε τι κάνουμε εμείς, τι κάνει ο καθένας από εμάς ώστε να αποτρέψουμε τέτοιου είδους αποτρόπαιες πράξεις. Καμία χώρα, κανένας λαός δεν είναι φύσει απρόσβλητος από τον ρατσισμό, τον αντισημιτισμό και κάθε άλλου τέτοιου είδους παραλογισμό. Πριν τον φυσικό αυτουργό, υπάρχουν οι ηθικοί αυτουργοί. Αν οι πρώτοι πολλές φορές αποδεικνύονται παράφρονες, οι δεύτεροι γνωρίζουν πολύ καλά τι κάνουν, γι’ αυτό και ενσυνείδητα οπλίζουν τα χέρια άλλων ώστε οι ίδιοι να συνεχίσουν το μισάνθρωπο έργο τους. Παραπληροφόρηση, συκοφαντίες, αισχρά ψεύδη, βιβλία μισαλλόδοξα που παριστάνουν τις πηγές γνώσεις, θρησκευτικοί ηγέτες που μιλούν για την απόρριψη και όχι τον σεβασμού του Άλλου, προσφέρουν γόνιμο έδαφος για να ανθίσει το μίσος. Και το μίσος, τελικά, οδηγεί στη βία. Πολλοί πιστεύουν ότι η πατρίδα μας δεν διατρέχει έναν τέτοιο κίνδυνο καθώς πράγματι τέτοιες φωνές είναι μια ακραία μειοψηφία που δεν εκφράζει ούτε κατ’ ελάχιστο τον ελληνικό λαό. Το 1999, όμως, η Ελλάδα είχε ζήσει μια παρόμοια τραγωδία με θύματα μετανάστες από χώρες της Αφρικής. Φθάνει ένας παράφρονας εμπνεόμενος από τέτοια κηρύγματα σε μια εποχή κρίσης για να βυθίσει μια χώρα σ’ έναν κύκλο ρατσιστικής ή θρησκευτικής βίας.

Δείτε το Δελτίο Τύπου

Ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων κ.Γιώργος Καλαντζής στο «Αγιορείτικο Βήμα»

Συντάκτης: – 20/03/2012

-κ. Γενικέ,  η ιστορική Αθωνιάδα Ακαδημία  αντιμετωπίζει λειτουργικά προβλήματα καθώς  ακόμα μένουν κενές τουλάχιστον τέσσερις  θέσεις εκπαιδευτικών. Τι θα γίνει τελικά; Οι μαθητές δείχνουν να αγωνιούν για το σχολείο τους.

Οι μαθητές έχουν ειλικρινή αγωνία για το σχολείο τους, όπως έχει κάθε μαθητής που αγαπά το σχολείο του. Κύριε Θεοχάρη, το Υπουργείο Παιδείας λειτουργεί με το 45% του προϋπολογισμού που είχε το 2009 και με 18.000 συνταξιοδοτήσεις εκπαιδευτικών χωρίς να γίνει καμία καινούργια πρόσληψη. Το γεγονός ότι το εκπαιδευτικό σύστημα εξακολουθεί να λειτουργεί οφείλεται στη γιγάντια προσπάθεια της κας Α.Διαμαντοπούλου που στηρίχθηκε από την αφανή αλλά πολύτιμη εργασία δεκάδων διοικητικών στελεχών και, βεβαίως, των εκπαιδευτικών μας που δίνουν την καθημερινή μάχη. Η Αθωνιάδα σχολή εντάσσεται στο εκκλησιαστικό εκπαιδευτικό σύστημα και η απάντησή στην ερώτησή σας περνά μέσα από μια συνολικότερη θεώρηση των πραγμάτων. Θα μπορούσα πολύ εύκολα να πω ότι τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα εκκλησιαστικά σχολεία οφείλονται στο περιλάλητο μνημόνιο και την έλλειψη οικονομικών πόρων. Μια τέτοια απάντηση θα ήταν απλώς μια υπεκφυγή διότι το μνημόνιο δεν αναφέρει οτιδήποτε περί εκκλησιαστικών σχολείων. Το πραγματικό πρόβλημα δεν έχει να κάνει μόνο με τα οικονομικά αλλά, κυρίως, με τα ποιοτικά στοιχεία. Εκ των πραγμάτων, τίθεται το θεμελιώδες ερώτημα αν το υπάρχον εκκλησιαστικό εκπαιδευτικό σύστημα στο οποίο επενδύονται πολλά εκατομμύρια ευρώ, δικαιολογεί αυτή την επένδυση πόρων και ανθρωπίνου δυναμικού. Αναμφισβήτητα χρειαζόμαστε ένα εκκλησιαστικό εκπαιδευτικό σύστημα. Το ερώτημα είναι αν αυτό που έχουμε, καλύπτει τις ανάγκες ή θα πρέπει να το αλλάξουμε. Η δική μου απάντηση είναι σαφής. Κάθε μέρα που περνά χωρίς να το αλλάζουμε, είναι μια χαμένη μέρα που αυξάνει το τελικό κόστος που θα καταβάλλουμε.

– Τα  κενά στις θέσεις εκπαιδευτικών δεν μπορούν να καλυφθούν με τη πλήρωση αναπληρωτών αντί των  αποσπάσεων; Αν όχι, γιατί;
Κύριε Θεοχάρη οι αποσπάσεις προηγούνται χρονικά της πρόσληψης αναπληρωτών διότι, όπως είναι λογικό, δεν είναι δυνατόν το Κράτος να πληρώνει μισθούς σε εκπαιδευτικούς που είναι υπεράριθμοι σε μια περιοχή, δηλαδή δεν διδάσκουν για λόγους ανεξάρτητους της βούλησής τους, και ταυτοχρόνως να προσλαμβάνει άλλους να διδάξουν τα ίδια μαθήματα. Το λογικό και εκείνο που δείχνει σεβασμό στα χρήματα του ελληνικού λαού είναι πρώτα να μετακινήσεις τους υπεράριθμους με αποσπάσεις και μετά να προσλάβεις προσωπικό. Αν επιλεγόταν ο άφρων δρόμος των μαζικών προσλήψεων, φυσικά και θα μπορούσαν να καλυφθούν όλα τα κενά της Αθωνιάδας με αναπληρωτές. Όποιος το προτείνει, πρέπει επίσης να πει πού θα βρεθούν τα χρήματα. Άλλος τρόπος θα ήταν να κατανείμουμε τις θέσεις των αναπληρωτών έτσι ώστε πρώτα να καλυφθούν οι ανάγκες της Αθωνιάδας Σχολής και μετά των υπόλοιπων εκκλησιαστικών σχολείων. Αυτή όμως είναι μια απόφαση που ξεπερνά την Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων.
Το 1996 στην Αθωνιάδα σχολή φοιτούσαν 56 μαθητές και το 2012 μόλις 22. Στην Γ’ Λυκείου, σύμφωνα με τα στοιχεία του  Υπουργείου, φοιτούν οκτώ μαθητές.
2-Στο πρόσφατο δελτίο τύπου σας υποστηρίζεται ότι στη σχολή   τη φετινή χρονιά φοιτούν  22 μαθητές.  Ο πραγματικός αριθμός είναι 52, όπως  εξηγούν οι μαθητές οι οποίοι σημειώνουν ότι  οι ηλικίες των μαθητών της Γ ΄ Λυκείου είναι  18-20 ετών και μόνο ένας είναι 40. Πως έγινε αυτό;
53 είναι οι μαθητές που φοιτούν στο Γυμνάσιο και το Λύκειο, σύμφωνα με τα στοιχεία της Υπηρεσίας. Το δελτίο τύπου αναφερόταν στους μαθητές του Λυκείου. Πάντως, αντιλαμβάνεστε ότι κανονικά 53 μαθητές είναι δύο τάξεις ενός Γυμνασίου, όχι οι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου μαζί. Και μόνο αυτός ο αριθμός δείχνει την αποτυχία του συστήματος. Όσον αφορά τις ηλικίες των μαθητών, η πηγή είναι οι υπεύθυνες δηλώσεις που υπέβαλλαν οι ίδιοι. Αναρωτιέμαι πάντως αν ταιριάζει στους μαθητές ενός εκκλησιαστικού σχολείου, εκ των οποίων ορισμένοι είναι και μοναχοί, να ακολουθούν τις συνδικαλιστικές τακτικές και πρακτικές του ακροαριστερού μαθητικού κινήματος. Το επικοινωνιακό παιχνίδι «καλοί και αγνοί μαθητές» εναντίον «σκληρού και άκαρδου Υπουργείου» είναι παλιό και ταιριάζει στις εποχές που υπήρχαν χρήματα. Στη χώρα μας εμφανίστηκε όταν οι επικεφαλής συνδικαλιστές των καθηγητών κατάλαβαν ότι για τις κάμερες ήταν πιο αποτελεσματικό να επιτίθενται οι μαθητές εναντίον του Υπουργού κι όχι οι ίδιοι. Έτσι φτάσαμε να κάνουν κατάληψη ακόμα και τα δημοτικά σχολεία.

Σύμφωνα με την δημοσιογραφική μου έρευνα, στην Αθωνιάδα  σχολή σήμερα υπηρετούν 2 μόνιμοι θεολόγοι καθηγητές, ενώ όλοι οι υπόλοιποι είναι αναπληρωτές. Το προηγούμενο σχολικό έτος 2010-2011 το Υπουργείο έστειλε εννέα αναπληρωτές καθηγητές, δηλ. 4 φιλολόγους, 1 μαθηματικό, 1 φυσικό, 1 πληροφορικό, 1 μουσικό και 1 αγγλικής. Στην αρχή της φετινής σχολικής χρονιάς 2011-2012 έστειλε ως αναπληρωτές 1 φιλόλογο, 1 μαθηματικό και 1 μουσικό, αν και οι μαθητές ήταν περισσότεροι (52) από πέρυσι (36) και ως εκ τούτου οι ανάγκες σε εκπαιδευτικό προσωπικό είναι  περισσότερες. Γιατί γίνεται αυτό;

Στη δημόσια εκπαίδευση, ο ελάχιστος αριθμός για να λειτουργήσει ένα Λύκειο είναι 60 μαθητές, περίπου. Δηλαδή αν εφαρμόζαμε όσα ισχύουν στην δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η Αθωνιάδα θα έπρεπε να έχει 120 μαθητές για να μην συγχωνευθεί με κάποιο άλλο σχολείο. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι οι 53 μαθητές είναι πολύ μακριά απ’ ότι θεωρείται ορθό τόσο για παιδαγωγικούς όσο και για οικονομικούς λόγους. Θα πρέπει κάποιος να απαντήσει γιατί είναι σωστό να υπάρχει τέτοια διαφορετική μεταχείριση μεταξύ ενός δημόσιου σχολείου και ενός εκκλησιαστικού σχολείου. Όσον αφορά τους αναπληρωτές, να σας πω ότι το 2010-2011 δόθηκαν πιστώσεις στην εκκλησιαστική εκπαίδευση για 49 αναπληρωτές εκ των οποίων οι 9 διατέθηκαν στην Αθωνιάδα, δηλαδή το 18%. Το 2011-2012 δόθηκαν πιστώσεις για 14 θέσεις εκ των οποίων οι 3 διατέθηκαν στην Αθωνιάδα, δηλαδή το 21%. Φαντάζομαι ότι θα ρωτήσετε γιατί μειώθηκαν οι πιστώσεις. Κύριε Θεοχάρη, το 2009 η χώρα ξόδευε 21,5 δισεκατομμύρια ευρώ περισσότερα από όσα εισέπραττε. Δηλαδή, για να δώσουμε το παράδειγμα μιας οικογένειας στην οποία μάλιστα δουλεύει μόνο ο πατέρας και πρέπει να συντηρήσει και τους υπερήλικες γονείς ενώ τα παιδιά είναι άνεργα, ξόδευε 1220 ευρώ ενώ στο σπίτι έμπαιναν 1000 ευρώ και είχε χρέος στην τράπεζα 350.000 ευρώ. Η σωστή, η κρίσιμη ερώτηση είναι γιατί δεν στελεχώθηκε με μόνιμους εκπαιδευτικούς η Αθωνιάδα Σχολή την εποχή των παχέων αγελάδων, όταν το δανεικό χρήμα έρεε ως ποταμός. Τώρα που το ποτάμι στέρεψε, ζητάτε ευθύνες από εκείνους που προσπαθούν να μην γίνει έρημος η χώρα όλη;

-Μάλιστα, ακούστηκαν κάποιες φωνές που λένε ότι η ιστορική σχολή της Αθωνιάδας  σχεδιάζεται να υποβαθμιστεί προκειμένου  κάποια στιγμή να ιδιωτικοποιηθεί…
Οι θεωρίες συνωμοσίας ανθούν πάντα σε εποχές κρίσης. Πάντως τα στοιχεία που κι εσείς αναφέρετε, δείχνουν ότι δεν χρειάζεται κάποιο σχέδιο υποβάθμισης της Αθωνιάδας. Αρκεί η περιγραφή της σημερινής κατάστασης και η αναφορά σε θέματα κόστους. Κύριε Θεοχάρη, ιδιωτικοποίηση σημαίνει πώληση. Πώς είναι δυνατόν να μιλά κάποιος για πώληση ενός σχολείου και μάλιστα της Αθωνιάδας; Είναι εξωφρενικό. Αυτό που, ίσως, φοβάται εκείνος που λέει τέτοια τερατώδη ψέματα και επιλέγει ακραίες διατυπώσεις για να φοβίσει και να τρομοκρατήσει κι άλλους, είναι το ενδεχόμενο η Πολιτεία να προτείνει κάποια στιγμή στην Ιερά Κοινότητα να αναλάβει εκείνη το κόστος και την πλήρη ευθύνη της Αθωνιάδας Σχολής ώστε να εκλείψουν και οι τριβές για το ποιος και πώς διορίζεται. Αυτό όμως δεν είναι ιδιωτικοποίηση, είναι η επιστροφή της ιστορικής σχολής στον φυσικό της κάτοχο. Πάντως, για να μην δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις, τέτοιο σενάριο δεν το εξετάζει το Υπουργείο.

«Η Σχολική  Εφορεία της Αθωνιάδας επιθυμεί να παρακάμπτεται ο πίνακας και να προσλαμβάνονται εκπαιδευτικοί της  δικής της επιλογής, γεγονός που αντίκειται στο νόμο και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να γίνει δεκτό από την  Υπηρεσία», αναφέρεται στο δελτίο τύπου. Μα βάση τον  ισχύοντα  νόμο  3848/2010  που αφορά  και τις προσλήψεις στην Αθωνιάδα,  προβλέπεται  προηγούμενη έγκριση της Ιεράς Κοινότητας και όχι της σχολικής εφορείας…

Κύριε Θεοχάρη, ο νόμος 3848/2010 προσδιορίζει ως εγκριτικό όργανο την Ιερά Επιστασία όχι την Ιερά Κοινότητα. Ειδικότερα, σύμφωνα με την κανονιστική διάταξη περί της Αθωνιάδας Ακαδημίας (ΦΕΚ 765/31-12-1987), η Αθωνιάδα εποπτεύεται γενικώς από την Ιερά Κοινότητα και ειδικώς από την τριμελή Εφορεία. Υποθέτω ότι η Εφορεία έχει την ευθύνη της εισήγησης για όσα αφορούν την Αθωνιάδα και ότι η Ιερά Επιστασία αλλά και η Ιερά Κοινότητα εμπιστεύονται τις εισηγήσεις της, όπως είναι φυσικό να γίνεται. Γι’ αυτό και αναφέρθηκα στην Εφορεία. Να πάμε όμως στο πραγματικό ζήτημα που είναι εστία μόνιμης τριβής. Άλλο πράγμα είναι η έγκριση και άλλο πράγμα είναι ο εκ προθέσεως αποκλεισμός υποψηφίων με στόχο να προσληφθούν συγκεκριμένοι που έπονται στον πίνακα αξιολόγησης γιατί, πολύ απλά, έχουν λιγότερα μόρια. Η Ιερά Κοινότητα επιθυμεί την πρόσληψη συγκεκριμένων εκπαιδευτικών χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο πίνακας μοριοδότησης. Αυτό δεν γίνεται γιατί ο νόμος είναι σαφής. Η Πολιτεία, πλέον, προσλαμβάνει εκείνον που προηγείται στον πίνακα μοριοδότησης.  Αν η Ιερά Κοινότητα έχει σοβαρούς και τεκμηριωμένους λόγους εξ αιτίας των οποίων δεν μπορεί να γίνει δεκτός, τότε το Υπουργείο έχει την ευθύνη να προχωρήσει στον επόμενο. Σοβαροί και τεκμηριωμένοι είναι οι λόγοι που θα πείσουν το δικαστήριο ότι καλώς δεν έγινε δεκτός στο Άγιο Όρος ο αποπεμφθείς όταν εκείνος στραφεί δικαστικώς κατά της Ελληνικής Πολιτείας, της Αθωνιάδας Σχολής και της Ιεράς Επιστασίας. Γιατί αν προσφύγει κάποιος στα Δικαστήρια και κερδίσει μια τέτοια δίκη, δεν θέλω να σκεφθώ τι πόρτες και παράθυρα ανοίγουν. Η ευθύνη για μια τέτοια εξέλιξη δεν θα βαρύνει την Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων. Σε μια εποχή άγριας και ανελέητης ανεργίας, μια θέση εργασίας στο Δημόσιο έχει άλλες διαστάσεις και σημασία. Ο νόμος δεν δίνει το δικαίωμα να αποκλείσεις κάποιον που έχει περισσότερα μόρια μόνο και μόνο γιατί προτιμάς εκείνον που δίδασκε την προηγούμενη χρονιά. Αν η Ιερά Κοινότητα θέλει να πληρώνει το ελληνικό δημόσιο για τους εκπαιδευτικούς της Αθωνιάδας, αυτό δεν μπορεί παρά να γίνει σύμφωνα με το νόμο. Αν θεωρεί ότι ο νόμος δεν είναι σωστός ή ότι έχει ατέλειες, διότι οι νόμοι είναι δημιουργήματα ανθρώπων και άρα ατελείς, έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει την αλλαγή του. Όσο όμως δεν αλλάζει ο νόμος, το Υπουργείο Παιδείας είναι υποχρεωμένο να τον εφαρμόζει.

– Θεωρείται ότι για τη  μη κάλυψη των εν λόγων κενών έχει ευθύνη η Ιερά Κοινότητα;
Δεν είναι ευθύνη της Ιεράς Κοινότητας η μη κάλυψη των κενών στο σχολείο. Είναι ευθύνη του Υπουργείου. Όπως και δεν είναι ευθύνη του Υπουργείου όταν κάποιος εκπαιδευτικός αναιτιολογήτως δεν γίνεται δεκτός στην Αθωνιάδα από την Ιερά Κοινότητα ή όταν κάποιος οδηγείται στην έξοδο.

– Πάντως  λόγω της ιδιαιτερότητας του χώρου, στο ΄Αγιο Όρος ο εκπαιδευτικός πρέπει να προσαρμόζεται στις συνθήκες της Αθωνικής πολιτείας και όχι το αντίθετο. Έτσι δεν είναι; Διότι κατά καιρούς υπηρέτησαν και εκπαιδευτικοί που δεν έδειξαν τον κατάλληλο σεβασμό στο περιβάλλον.

Για τα αυτονόητα δεν υπάρχει λόγος να συζητάμε. Το ζήτημα είναι πώς τα αυτονόητα μετουσιώνονται σε πράξεις μέσα στα πλαίσια των νόμων διότι το Άγιο Όρος είναι τμήμα της ελληνικής επικράτειας, όχι ανεξάρτητο κράτος.

6- Τι φταίει άραγε και δεν φαίνεται να υπάρχει η κατάλληλη συνεννόηση ως προς την επίλυση των προβλημάτων που προκύπτουν; Ποιος έχει την ευθύνη; Πλησιάζουμε στο τέλος της σχολικής χρονιάς και δεν έχουν πληρωθεί κενά βασικών ειδικοτήτων, όπως είναι  φιλόλογος, αγγλικών και Πληροφορικής…
Στην Αθωνιάδα υπηρετούν δύο φιλόλογοι, οι ώρες διδασκαλίας καλύπτονται. Τόσο η Σχολική Εφορεία όσο και η αρμόδια διεύθυνση του Υπουργείου έχουν επιδείξει κάθε καλή διάθεση συνεργασίας. Όμως η πραγματικότητα δεν αλλάζει με βάση την καλή μας διάθεση. Οι πιστώσεις για τις θέσεις των αναπληρωτών ήταν συγκεκριμένες. Μετά, λοιπόν, την πρώτη διαδικασία για αποσπάσεις και την πρόσληψη αναπληρωτών, ο μόνος τρόπος που απέμενε για την κάλυψη των υπόλοιπων κενών, ήταν νέες προσκλήσεις για επιπλέον αποσπάσεις εκπαιδευτικών. Το Υπουργείο έκανε τα πάντα ώστε να βρεθούν εκπαιδευτικοί και, φυσικά, ενέκρινε τις αποσπάσεις όσων υπέβαλλαν σχετική αίτηση. Έτσι λύθηκε και το πρόβλημα της Γ’ Λυκείου χωρίς να μεταφερθούν οι μαθητές στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Νεαπόλεως. Η Υπηρεσία απέδειξε στην πράξη την διάθεσή της να στηρίξει την Αθωνιάδα και να συνεργαστεί με την Ιερά Κοινότητα. Και αυτό είναι προς τιμήν των υπαλλήλων και της Γενικής Διευθύντριας που εργάστηκαν με ζήλο και αφοσίωση.

– «Το μέλλον της Σχολής εξαρτάται κυρίως από την ίδια την Ιερά Κοινότητα», τι εννοείται;
Δεν νομίζω ότι είναι δυσνόητη η φράση μου ώστε να χρειάζεται περαιτέρω εξηγήσεις. Η Αθωνιάδα Σχολή συνδέεται αναπόσπαστα με το Άγιο Όρος. Άρα η Ιερά Κοινότητα είναι εκείνη που πρέπει να έχει την πρωτοβουλία να προτείνει ένα όραμα για το μέλλον της σχολής. Φυσικά η όποια πρότασή της θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις θέσεις και τις αντιλήψεις του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως στον οποίο υπάγεται πνευματικώς.

-Ποιο είναι το όραμα του Υπουργείου Παιδείας για την ιστορική ακαδημία της Αθωνιάδας;
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και η Ιερά Κοινότητα πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο. Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε, εντός των συγκεκριμένων οικονομικών δυνατοτήτων, στην υλοποίηση ενός οράματος που πρέπει να εκκινεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και το Άγιο Όρος. Υποχρέωσή μας όμως είναι να θέτουμε υπόψη της Ιεράς Κοινότητας τα πραγματικά δεδομένα ώστε να ενισχύουμε την δυνατότητά της να λαμβάνει τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις. Το Άγιο Όρος συνιστά ένα πνευματικό και ιστορικό μέγεθος που ξεφεύγει από τα ανθρώπινα. Όποιος, λοιπόν, μιλά για το Άγιο Όρος πρέπει πάντα να σκέφτεται ότι αναμετράται με χιλιάδες χρόνια ιστορίας και με μια πνευματικότητα που συνδέει αυθεντικά τα επίγεια με τα υπέργεια. Με μεγάλο σεβασμό λοιπόν, αισθάνομαι την ανάγκη να καταθέσω την προσωπική μου άποψη, διότι, πρώτα απ’ όλα, θέλω να έχω τη συνείδησή μου ήσυχη. Η ιστορική και με τόσο μεγάλη προσφορά στον ελληνισμό και την Ορθοδοξία, Αθωνιάδα Σχολή με τη μορφή και τη στόχευση που έχει σήμερα, δύσκολα θα έχει μέλλον αντάξιο της ιστορίας της, ακόμα και αν αύριο το πρωί το Κράτος αποφάσιζε να την χρηματοδοτήσει αφειδώς. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι ποιες ανάγκες εξυπηρετεί, ποιες ανάγκες καλύπτει ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης εντός του Αγίου Όρους στην εποχή μας. Ειδικότερα η ύπαρξη Γυμνασίου Αρρένων εντός του Αγίου Όρους με τους μαθητές να είναι οικότροφοι, είναι ξεκάθαρα αντιπαιδαγωγική. Πρόκειται για παιδιά 12 ετών. Υπενθυμίζω ότι ένα ανήλικο παιδί απλώς για να μπει, όχι για να μείνει, στο Άγιο Όρος χρειάζεται τη συνοδεία του νόμιμου κηδεμόνα του. Νομίζω ότι θα άξιζε τον κόπο να αναρωτηθούμε μήπως θα ήταν ορθότερη στρατηγική επιλογή, το κέντρο βάρους να μετακινηθεί στη μεταλυκειακή εκπαίδευση. Στο Άγιο Όρος μονάζουν συνέλληνες που γνωρίζουν τα της εκπαίδευσης, που έχουν όραμα, που αντιλαμβάνονται τις προκλήσεις των καιρών. Η Αθωνιάδα Σχολή πρέπει να είναι ένα διαμάντι στο στέμμα της Ορθοδοξίας παγκοσμίως. Πρέπει να είναι το πιο λαμπρό διαμάντι, όχι η σκιά ενός ένδοξου παρελθόντος.

Δείτε το Δελτίο Τύπου

Ομιλία του ΓΓ Θρησκευμάτων για το Ολοκαύτωμα (στα αγγλικά)

Συντάκτης: – 10/03/2012

Dear President of the ITF, Dear guests, Ladies and gentlemen,

A lot has been said about the holocaust, that I feel there is nothing more to add. Since there is nothing to say, then silence is preferred. Painful silence would be the only way to pay tribute to those murdered.

But we can’t be silent, not because we have something new to say, but for two reasons.

Firstly, because the economic and social crisis that led to the rise of evil in the Southern Europe and later in the heart of Europe, are showing again their horrifying face. Where the hopelessness is growing, the fear and the hate build their home. We, the grandchildren of the generation who paid the price for the victory of the democracy in the Second World War, we have the duty to demolish this home of fear and hate before its poison lead to bloodshed.

If Greece falls to the abyss, then the Southern Europe will follow. Remember the Interbellum. The fascism was born in Italy, not in Germany. Solidarity is not just a word; it is the core of the existence of the European Union. If the Europe is only a banknote then, in the end of the day, we will discover that it is only a piece of paper. If this paper symbolizes solidarity among brothers, then it is not just a paper. It is our future, a future of peace and prosperity. If this paper symbolizes the domination of the wounded South by the reach North, then, as Europeans, we make for the third time the same mistake.

Let me tell you a story about the results of the mistake of the second time. When I visited Yad Vassem I saw something small but shocking. Just before the exit, there is a worn out shoe in a glass box. Nothing heroic, nothing impressive, nothing justifying why a shoe should be in a museum since it doesn’t belong to someone famous. Next to the shoe there is a sign explaining that it belonged to Rebecca who walked in it, during the winter of 1945, transferred by the SS from one concentration camp to another.
How did the granddaughter feel when her grandmother told her, the story of the walking from one hell to another?

There were people, who, in order not to go mad, counted their steps one by one, so that at the end of the way, they knew exactly how many steps they had taken.

These are images from the past but what happened once can happen again. This is the second reason why we can’t remain. In 1915 one and a half million Armenians were murdered just because they were Armenians. Twenty years later Hitler declared with the cynicism that characterizes racists, “who cares about the Armenians today?”

The Nazis’ initial planning to find the solution of the so-called “Jewish problem” was to repeat the Turkish method of amele taburu: endless marches, executions and hard labor to the death. Thousands of Greek Orthodox Christians were eliminated in Asia Minor by this method.

We must always keep in mind that the Nazis were not alone in their crime. By giving the Jewish houses and properties to whoever helped to eliminate them, they found many willing supporters.

Racism is not only the culture of the imbeciles; it is the culture of the murderers who know that they are nothing but murderers. Knowing this, they try to decorate their hideous reasons and their horrific actions with any decorations they can think of. What we must do, is to strip them of their decorations and make them show their real selves.

Dear friends,
We must always keep in mind that educational activities and the memorials refer not only the past but mainly the future. We teach the holocaust, the genocide of the genocides, not to feel hatred about the children of the people who committed this crime, but to learn to love the other, the stranger, the outsider. To learn to love them so strongly that there will never be any such tragedy in any part of the world.

This is the difference between us and racists.
Love is our motivation, not hatred. Because according to Sophocles, ούτοι συνέχθειν αλλά συμφιλείν έφυν, «I wasn’t born to hate, I was born to love».

Στο Βόλο την Κυριακή της Ορθοδοξίας ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων

Συντάκτης: – 09/03/2012

O Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος προσέφερε, στον κ. Γενικό την εικόνα του προστάτου του Αγίου Γεωργίου, έργο των σπουδαστών της Σχολής Αγιογραφίας «Διά χειρός»

Με την δέουσα λαμπρότητα και ιεροπρέπεια εορτάστηκε στον Βόλο, με επίκεντρο τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, η μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας, κατά την οποία τιμάται ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας επί των αιρέσεων και η αναστήλωση των Ιερών Εικόνων.

Της Θείας Λειτουργίας προέστη ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, ενώ παρέστησαν ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Γεώργιος Καλαντζής, ο οποίος πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Τοπική Εκκλησία, ο Δήμαρχος Βόλου κ. Παναγιώτης Σκοτινιώτης, ο Βουλευτής Μαγνησίας κ. Παύλος Μαρκάκης και πλήθος πιστών.

Κατά την Θεία Λειτουργία αναγνώσθηκε το Μήνυμα της Ορθοδοξίας του Σεβ. Μητροπολίτου κ. Ιγνατίου, στο οποίο καταγράφηκε το μεγαλείο της Ορθόδοξης πίστης, επισημάνθηκε η παραποίηση που υφίσταται σήμερα από ακραίες δυνάμεις, που κατασκευάζουν ανύπαρκτους «εχθρούς» και συντηρούν τον επικίνδυνο θρησκευτικό φανατισμό, ενώ επισημάνθηκε η πορεία της Ορθοδοξίας πάνω στα βήματα των Αγίων Πατέρων και μαζί με τους Πατέρες, οι οποίοι διαχρονικά φωτίζουν και νοηματοδοτούν την πορεία της Εκκλησίας και του κόσμου.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο κ. Ιγνάτιος προσφώνησε τον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων, εκφράζοντας την χαρά του για την παρουσία του στην Μητρόπολη Δημητριάδος, αυτή την τόσο σημαντική ημέρα. Όπως σημείωσε, «επισκέπτεστε μια ζωντανή Εκκλησία, που αγωνίζεται να κρατά ζωντανή την παρουσία του Χριστού στις καρδιές των ανθρώπων και με τον πνευματικό και με τον κοινωνικό της έργο. Πρώτιστο έργο μας είναι η διαφύλαξη της ενότητας και της συνοχής του λαού, που τις διακονούμε 14 έτη, σε αγαστή συνεργασία με όλους τους παράγοντες του τόπου. Είστε σε μια Τοπική Εκκλησία που δίνει έμφαση στη συνάντηση και στον διάλογο. Συζητάμε με ανθρώπους από όλο τον κόσμο, τους οποίους προσκαλούμε κατά καιρούς, σε ένα εργαστήριο ζωντανής Θεολογίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας σήμερα…»

Στη συνέχεια ο κ. Ιγνάτιος αναφέρθηκε, με αδρές γραμμές, στο δίκτυο κοινωνικής προσφοράς της τοπικής Εκκλησίας και εξήρε την συγκινητική συνεισφορά του λαού στον τομέα αυτό. Όπως τόνισε «το κήρυγμά μας είναι ότι ο κάθε άλλος, από όπου κι αν προέρχεται, είναι μια ζωντανή εικόνα του Θεού, που πρέπει να διακονήσουμε με κάθε τρόπο…» Τέλος, αναφέρθηκε στην σύνεση που χαρακτηρίζει τον Γενικό Γραμματέα και την αγάπη του για την Εκκλησία, όπως φαίνονται κατά το εξάμηνο που ασκεί τα καθήκοντά του, ενώ εξήρε την συμβολή του στην ομαλή πορεία των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας, «που μπορούν να λειτουργήσουν θετικά ιδιαίτερα σε εποχή σαν την σημερινή»

Αντιφωνώντας, ο κ. Καλαντζής είπε τα εξής: «Σήμερα εορτάζουμε την μεγάλη νίκη της αλήθειας, της ορθής δόξας. Μιας αλήθειας της οποίας φύλακας, κήρυκας, υπερασπιστής της ανά τους αιώνες, ήταν, είναι και θα είναι το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, αλλά και φωτισμένοι Ιεράρχες της Εκκλησίας μας, όπως είναι ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών & Πάσης Ελλάδος, αλλά και σεις, Σεβασμιώτατε, γιατί ανήκετε στη μεγάλη χορεία εκείνων που γνωρίζουν πώς μπορούν να κρατήσουν ανόθευτη, αλλά, ταυτοχρόνως, ζωντανή την παράδοσή μας, στις ρίζες της οποίας αυτές τις δύσκολες στιγμές ανατρέχουμε όλοι για να βρούμε δύναμη και να σταθούμε ξανά όρθιοι. Είμαστε Έλληνες. 3000 χρόνια ιστορίας μάς ατενίζουν. Είμαστε Χριστιανοί και γνωρίζουμε ότι, μετά το Γολγοθά, έρχεται η Ανάσταση»

Αμέσως μετά, πραγματοποιήθηκε στον προαύλιο χώρο του Μητροπολιτικού Ναού η Λιτάνευση των Ιερών Εικόνων, υπό τους ήχους της φιλαρμονικής του Δήμου Βόλου. Κατ’ αυτήν αναγνώσθηκε πανηγυρικά το Σύμβολο της Πίστεως και το Συνοδικό της Ορθοδοξίας.

 

Σύσκεψη με τον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων

Ακολούθησε ευρεία σύσκεψη στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας, στην οποία συμμετείχαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων κ. Γεώργιος Καλαντζής, καθώς και στελέχη της Τοπικής Εκκλησίας από όλο το φάσμα του πνευματικού και κοινωνικού της έργου.

Κατ’ αυτήν, ο Σεβασμιώτατος ανέπτυξε διεξοδικά στον κ. Γενικό τους τομείς δράσης του καθενός και παρουσίασε ιδέες και πρωτοβουλίες της Τοπικής Εκκλησίας, σε καιρούς κρίσης και γενικότερης ανησυχίας.

Ο κ. Καλαντζής ευχαρίστησε για την ενημέρωση και την φιλοξενία και αναφέρθηκε διεξοδικά στο πλαίσιο των σχέσεων Εκκλησίας – Πολιτείας στην εποχή μας και στην πολιτική του Υπουργείου που αναζητά και δημιουργεί διαύλους επικοινωνίας, συνεννόησης και συνεργασίας για το κοινό καλό.

Στη συνέχεια έκανε λόγο για τα προβλήματα που δημιουργούν οξείες και συγκρουσιακές τοποθετήσεις υψηλόβαθμων εκπροσώπων της Εκκλησίας, «οι οποίες», όπως επισήμανε, «επηρεάζουν αρνητικά την εικόνα της χώρας διεθνώς». Επικεντρώνοντας, παράλληλα, στο πρόσωπο του Σεβ. κ. Ιγνατίου σημείωσε ότι «ο ήπιος και ενωτικός λόγος σας, Σεβασμιώτατε, καθώς και οι πράξεις της αγάπης σας, βοηθούν να ξεπεράσουμε δυσκολίες και εμπλοκές με άλλα κράτη, καθώς διαλύουν την εικόνα της ακρότητας και της σύγκρουσης, που τείνει να διαμορφωθεί». Τόνισε δε προς κάθε κατεύθυνση, ότι «τα μηνύματα απόρριψης του διαφορετικού και του μη διαλόγου, που συχνά εκπέμπονται, διακυβεύουν τα συμφέροντα και της Εκκλησίας και του Κράτους, σε διεθνές επίπεδο»

Στο τέλος της σύσκεψης, ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος προσέφερε, εκ μέρους της Τοπικής Εκκλησίας, στον κ. Γενικό την εικόνα του προστάτου του Αγίου Γεωργίου, έργο των σπουδαστών της Σχολής Αγιογραφίας «Διά χειρός»

 Δείτε φωτογραφικό υλικό

Απάντηση στην ανάρτηση: «Κόψε» δήλωση και βγάλε συμπέρασμα

Συντάκτης: – 07/03/2012

«Αξιότιμε κύριε Χατζηνικολάου,

διάβασα στην ιστοσελίδα σας (enikos.gr) μια καταχώρηση με τον τίτλο ««Κόψε» δήλωση και βγάλε συμπέρασμα» η οποία σχολιάζει δήλωσή μου σχετικά με το φαινόμενο του υποσιτισμού μαθητών στα σχολεία. Πέραν του γνωστού φαινομένου που συμβαίνει σε απαξάπαντες τους ενασχολούμενους με τον δημόσιο λόγο, δηλαδή της κοπτοραπτικής επί των δηλώσεών τους που τελικά οδηγεί σε άλλο νόημα από αυτό που είχαν, θεωρώ κρίσιμο να σημειώσω τα εξής θέματα: 1. Το πρόβλημα του υποσιτισμού των μαθητών δεν οφείλεται στο σχολείο αλλά σε άλλες κοινωνικές παθογένειες που επιδεινώθηκαν δραματικά με την κρίση. Το πρόβλημα, λοιπόν, μεταφέρεται στο σχολείο. Αν δεν στραφεί η προσπάθεια της Πολιτείας εκεί που όντως δημιουργείται το πρόβλημα, για μιαν ακόμα φορά, θα πραγματοποιήσουμε μια μεγαλοπρεπή τρύπα εις τα ταρασσόμενα ύδατα των ημερών μας.

2. Το ελληνικό σχολείο έχει εγκαταλείψει εδώ και 40 χρόνια το μοντέλο της σίτισης των μαθητών -πλην των εκκλησιαστικών σχολείων που το διατηρούν. Είναι προφανές λοιπόν που υπάρχει η σχετική τεχνογνωσία καθώς και παραδείγματα κόστους κλπ. Στα εκκλησιαστικά σχολεία, που ανήκουν στις αρμοδιότητές μου δεν υπάρχουν φαινόμενα υποσιτισμού διότι ούτως ή άλλως οι μαθητές σιτίζονταν και πριν την κρίση.

3. Τα σχολεία δεν έχουν την δυνατότητα παρασκευής και διανομής ενός κανονικού γεύματος. Τα τρόφιμα μέσω κυλικείων δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τα κύρια γεύματα, σε καμιά περίπτωση.

4. Αν επιλεγούν 5 ή 10 μαθητές μιας τάξης ή ενός σχολείου ως έχοντες ανάγκη σίτισης από το κυλικείο του σχολείου αφενός δεν λύνεται το πρόβλημα (φυσικά, σκεπάζεται) και αφετέρου στιγματίζονται και στοχοποιούνται αυτά τα παιδιά. Τα παιδιά είναι πολύ σκληρά και μια εμφανής διάκριση κοινωνικού χαρακτήρα εντός του σχολείου, είναι άγνωστο σε ποιες τραγικές συνέπειες μπορεί να οδηγήσει.

5. Ο μοναδικός θεσμός της χώρας μας που μπορεί να κινητοποιηθεί άμεσα, έχει αναπτυγμένο δίκτυο και στο τελευταίο χωριό, μακρά παράδοση φιλανθρωπικής δράσης και κύρος στην ελληνική κοινωνία ενώ συγχρόνως μπορεί να κινηθεί και εκτός σχολείου για να παρέμβει, είναι η Εκκλησία. Λαμβανομένων υπόψη των παραπάνω παραμέτρων, πρότεινα -χρησιμοποιώντας το παράδειγμα ενός Ιερέα της Αθήνας- την αναζήτηση μιας άμεσης λύσης στο πρόβλημα των υποσιτιζόμενων μαθητών χρησιμοποιώντας το δίκτυο και τους Ιερείς της Εκκλησίας μας. Αν ο ιερέας της ενορίας μάθει από τον διευθυντή του σχολείου -άτυπα- ποια παιδιά παρουσιάζουν προβλήματα υποσιτισμού, τότε αυτομάτως θα μάθει ποιες οικογένειες παρουσιάζουν ζητήματα υποσιτισμού (διότι αν πεινάει το παιδί, φαντάζομαι ότι θα πεινούν και οι γονείς) και θα έχει την δυνατότητα να προσφέρει «δέματα αγάπης» μακριά από αδιάκριτα βλέμματα, κατευθείαν στο σπίτι του έχοντος ανάγκη. Το θέμα δηλαδή δεν είναι να δώσουμε σ’ ένα παιδί 2 ευρώ στο σχολείο για να πάρει ένα σάντουιτς (χωρίς αλλαντικό), αλλά η παροχή τροφίμων στο σπίτι. Έτσι και το πρόβλημα θεραπεύεται άμεσα και κανένα παιδί δεν στοχοποιείται. Αυτή ήταν και ολόκληρη η τοποθέτησή μου επί του συγκεκριμένου θέματος και όχι οι δύο φράσεις που απομονώθηκαν. Με την ευκαιρία επιτρέψτε μου να σας πω ότι ανεξάρτητα από το πρόβλημα του υποσιτισμού ορισμένων μαθητών (φαινόμενο που, κατά τη γνώμη μου, θα ενταθεί), το θέμα της σίτισης των μαθητών θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ενδελεχούς μελέτης διότι συνδέεται με την εκμάθηση διατροφικών συνηθειών και άρα με την υγεία του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Με λίγα λόγια, το σχολείο μπορεί να σε μάθει να τρως σωστά, γεγονός που σημαίνει μια καλύτερη ζωή με λιγότερα προβλήματα υγείας άρα με αύξηση της ποιότητας ζωής και μείωση του κόστους παροχής ιατρικών κλπ υπηρεσιών. Το εν λόγω θέμα, το γνωρίζει άριστα και βεβαίως, πολύ καλύτερα από εμένα, η κα Λινού, Ειδική Γραμματέας Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης του ΥΠΔΒΜΘ. Όλη αυτή η συλλογιστική θα μπορούσε να υλοποιηθεί ακόμα και εν μέσω οικονομικής κρίσης, υπό τον όρο να εφαρμοστεί το μνημόνιο για να μην χρεοκοπήσει η χώρα και ταυτοχρόνως να βρούμε το ισοδύναμο της δαπάνης σίτισης των μαθητών είτε σε επίπεδο επιπλέον εσόδων είτε σε επίπεδο μείωσης άλλων δαπανών. Αγαπητέ κύριε Χατζηνικολάου, η όλη υπόθεση της σίτισης των μαθητών είναι εκτός αρμοδιοτήτων μου αλλά προτίμησα να απαντήσω στην ερώτηση του δημοσιογράφου διατυπώνοντας την άποψή μου και όχι να υπεκφύγω. Σας ευχαριστώ για τον κόπο σας να διαβάσετε την επιστολή μου και ελπίζω με την δύναμη που σας δίνει ο δημόσιος λόγος να βοηθήσετε ώστε στο θέμα της σίτισης των μαθητών να επικρατήσουν οι φωνές της λογικής και της επιστήμης και όχι του λαϊκισμού και των εντυπώσεων.

Με εκτίμηση

Γιώργος Καλαντζής

Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ»