Μήνας: Φεβρουάριος 2012

Συνάντηση εργασίας με Ιερείς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών

Συντάκτης: – 29/02/2012

Συνάντηση εργασίας με Ιερείς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών

 Η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων διοργάνωσε σήμερα, 29/02/2012, συνάντηση εργασίας με Ιερείς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, με θέμα «Πολιτεία και Εκκλησία: σχέσεις συνεργασίας σε μια εποχή κρίσης».  Στη συνάντηση,  που συμμετείχε η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου και ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ.κ. Ιερώνυμος, συζητήθηκε  η συνεργασία Πολιτείας και Εκκλησίας σε τομείς όπου μπορεί να υπάρχει κοινή παρέμβαση για την αντιμετώπιση κοινωνικών φαινομένων.

Ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Ιερώνυμος επισήμανε ότι η Εκκλησία δεν θα πρέπει να «κλείνεται μέσα στους τοίχους» γιατί έτσι θα γίνει μουσειακός χώρος. Επίσης, αναφέρθηκε στην πολύ καλή συνεργασία της Εκκλησίας με το Υπουργείο Παιδείας.

Η Υπουργός  Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, κατά τη συνάντηση τόνισε την ανάγκη συνεργασίας και συνένωσης δυνάμεων για το καλύτερο δυνατό αποτελέσματα σε μια εποχή κρίσης και κοινωνικών προβλημάτων.  Η  Υπουργός υπογράμμισε τη συμβολική αξία της σημερινής συνεργασίας με Ιερείς  που συμμετείχαν με ενδιαφέρουσες προτάσεις και εξήρε τη στάση του Αρχιεπισκόπου που υποστηρίζει τη συνεργασία Πολιτείας -Εκκλησίας.

Στην ομιλία του ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, επισήμανε ότι σήμερα την ώρα της βαθιάς και πολύπλευρης κρίσης, η Εκκλησία με το κοινωνικό της έργο διασώζει τον κοινωνικό ιστό και διατηρεί την κοινωνική συνοχή του έθνους. Τόνισε δε, ότι ανέκαθεν η Ορθόδοξη Εκκλησία μας σε καιρούς χαλεπούς απετέλεσε την κιβωτό της διάσωσης του Ελληνισμού.

Η Υφυπουργός Παιδείας, Εύη Χριστοφιλοπούλου, τόνισε την ανάγκη επέκτασης της αγαστής συνεργασίας Πολιτείας-Εκκλησίας, όχι μόνο σε κεντρικό, άλλα πρωτίστως σε τοπικό επίπεδο, μέσω των δικτύων σχολείων και Εκκλησίας, με σκοπό την ενίσχυση των μαθητών και των οικογενειών τους. Στην προσπάθεια αυτή ο ρόλος του δασκάλου και του κληρικού, σε επίπεδο γειτονιάς και ενορίας είναι κομβικής σημασίας.

Δελτίο Τύπου

Κοπή πίτας Αδελφότητας Κληρικών – Εκπαιδευτικών «Κοσμάς ο Αιτωλός»

Συντάκτης: – 18/02/2012

εκ της Αδελφότητας Κληρικών – Εκπαιδευτικών Ελλάδος «Κοσμάς ο Αιτωλός»

 Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου η Γενική Συνέλευση της Αδελφότητας Κληρικών – Εκπαιδευτικών Ελλάδος «Κοσμάς ο Αιτωλός» στη Νεανική Εστία Αγίου Αθανασίου Πολυδρόσου. Μεταξύ των προσκεκλημένων ήταν ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας κ. Γεώργιος Καλαντζής και ο Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών π. Μάξιμος Παπαγιάννης.

Καλωσορίζοντας τους παρευρισκόμενους ο Γ.Γραμματέας της Αδελφότητας π. Νικόλαος Σαββόπουλος σημείωσε ότι οι κληρικοί – εκπαιδευτικοί έχουν πλήρη συνείδηση του λειτουργήματος που επιτελούν στον χώρο της εκπαίδευσης και τόνισε τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να συνεχίσουν να υπηρετούν στα σχολεία.

Στην προσφώνησή του ο πρόεδρος π. Λάμπρος Ανδρεάκης αφού αναφέρθηκε στο έργο και τις ενέργειες της Αδελφότητας κατά τους τελευταίους μήνες, ευχαρίστησε τον κ. Γενικό για το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που έδειξε για τα θέματα που απασχόλησαν τον κλάδο, και ανακοίνωσε την διοργάνωση συνεδρίου με θέμα: «Η θρησκευτική αγωγή στο νέο σχολείο».

Ο κ. Γενικός στη σύντομη ομιλία του μετέφερε τον χαιρετισμό της Υπουργού Παιδείας κας Άννας Διαμαντοπούλου και τόνισε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον και την ευαισθησία που έχει τόσο η Υπουργός όσο και ο ίδιος προσωπικά για την παρουσία των κληρικών – εκπαιδευτικών στα σχολεία. Μάλιστα προανήγγειλε την έναρξη συνεργασίας μεταξύ Υπουργείου Παιδείας και Εκκλησίας σε θέματα αλληλεγγύης, συνδρομής αλλά και σίτισης στους μαθητές με σοβαρά οικονομικά προβλήματα.  Όπως χαρακτηριστικά είπε η ευαισθησία του αυτή έχει τις ρίζες της στα μαθητικά του χρόνια, όταν είχε καθηγητή στον Πειραιά τον π. Μεθόδιο Κρητικό, ο οποίος ενέπνεε τους μαθητές με την αγάπη του για το λειτούργημά του εκπαιδευτικού.

Στη συνέχεια ο Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Αρχιμ. Μάξιμος Παπαγιάννης, αφού ευλόγησε τη βασιλόπιττα μετέφερε τις ευλογίες του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου και αναφέρθηκε με συντομία στο ρόλο και την αξία που έχει για την Ε.Ε. η θρησκευτική αγωγή στα σχολεία.

Ο π. Μεθόδιος Κρητικός αναφέρθηκε στο λειτούργημα του δασκάλου και στις δυνατότητες που παρέχονται μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία για την δημιουργία ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων. 

Τέλος ο Αντιπρόεδρος της Αδελφότητας π. Βασίλειος Τρομπούκης έκλεισε την εκδήλωση τονίζοντας και αυτός το μεγάλο ενδιαφέρον του κ. Γενικού και την ταχύτητα με την οποία απάντησε στο αίτημα και το υπόμνημα  της Αδελφότητας που είχε υποβληθεί και σημείωσε την ανάγκη μεγαλύτερου ενδιαφέροντος εκ μέρους της διοικούσης Εκκλησίας για τα προβλήματα των θεολόγων εκπαιδευτικών.

Στην Συνέλευση ήταν παρών και ο π. Σωκράτης Ξενικάκης, ο οποίος αναφέρθηκε στις δραστηριότητες και ενέργειες του Συλλόγου εκπαιδευτικών-κληρικών «Κων/νος Οικονόμος»

Στη συνέχεια η Αδελφότητα Κληρικών – Εκπαιδευτικών Ελλάδος «Κοσμάς ο Αιτωλός» έκανε αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Δ.Σ. το οποίο διαμορφώθηκε ως εξής:
Πρόεδρος:   π. Λάμπρος Ανδρεάκης Δρ Θ.
Αντιπρόεδρος:  π. Βασίλειος Τρομπούκης Δρ Ν.
Γ. Γραμματέας: π. Νικόλαος Σαββόπουλος Δρ Θ.
Ταμίας:  π. Ευάγγελος Μαρκαντώνης Θεολόγος – Χημικός Μεταπτ. Θ.
Μέλος:   π. Ευστράτιος Γεωργαντής 

 Πηγή: amen.gr

Δήλωση του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων, Γιώργου Καλαντζή, για την Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Σχολή

Συντάκτης: – 17/02/2012

Η δημόσια συζήτηση για ευαίσθητα  θέματα, όπως η εκκλησιαστική  εκπαίδευση, θα ήταν ορθότερο να μην διεξαχθεί μέσα σε ένα κλίμα όπου κυριαρχεί ο λαϊκισμός και ο  καταγγελτικός λόγος. Εφόσον, όμως, το ζήτημα της μεταφοράς των μαθητών της Γ’  Λυκείου της Αθωνιάδας Σχολής στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Νεαπόλεως τίθεται όπως ετέθη στην ερώτηση δύο Βουλευτών του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, θα πρέπει να  διευκρινιστούν ορισμένα σημεία για  εκείνους που αγνοούν τα πραγματικά  περιστατικά:

 1. Η Υπηρεσία επί συνόλου 14 θέσεων αναπληρωτών εκπαιδευτικών για 18 σχολεία, κατένειμε τις τρεις από αυτές, στην  Αθωνιάδα Σχολή.

 2. Οι αναπληρωτές προσλαμβάνονται από  το σχετικό πίνακα με διαφάνεια και  σύμφωνα με την κατάταξή τους, που προκύπτει από αντικειμενική μοριοδότηση, εφόσον έχουν εκδηλώσει την επιθυμία τους να υπηρετήσουν σε εκκλησιαστικά σχολεία. Η Σχολική  Εφορεία της Αθωνιάδας επιθυμεί να παρακάμπτεται ο πίνακας και να προσλαμβάνονται εκπαιδευτικοί της  δικής της επιλογής, γεγονός που αντίκειται στο νόμο και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να γίνει δεκτό από την  Υπηρεσία. Εξαιτίας της τακτικής αυτής,  στερήθηκαν τις υπηρεσίες ενός καθηγητή  αφού, χωρίς προφανή σοβαρό λόγο, δεν έγινε δεκτός ο νομίμως επιλεγείς διότι η Σχολική Εφορεία επιθυμούσε την πρόσληψη άλλου με το επιχείρημα ότι είχε υπηρετήσει κατά το παρελθόν στην Αθωνιάδα. Το επιχείρημα αυτό στερείται κάθε νόμιμης βάσης. Προσφάτως στερήθηκαν τις υπηρεσίες ακόμα ενός καθηγητή που οδηγήθηκε σε παραίτηση.

 3. Η Υπηρεσία προέβη σε αλλεπάλληλες  προσκλήσεις ενδιαφέροντος ενώ ζήτησε και τη βοήθεια της Ιεράς Κοινότητας, ώστε να καλυφθούν τα υπαρκτά κενά διότι δεν υπάρχει η νομική δυνατότητα να εξαναγκαστεί ένας εκπαιδευτικός της Δευτεροβάθμιας Γενικής Εκπαίδευσης να  προσφέρει τις υπηρεσίες του στην  Αθωνιάδα. Από ολόκληρη την Ελλάδα  εκδήλωσαν ενδιαφέρον μόλις τρεις καθηγητές, εκ των οποίων αποσπάστηκαν οι δύο (ο τρίτος δεν αποσπάστηκε διότι  υπηρετούσε σε τρία διαφορετικά σχολεία και  δεν βρέθηκε αντικαταστάτης του).  Αποσπάστηκε, επίσης, ακόμα ένας που είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον κατά το παρελθόν. Υπενθυμίζεται ότι η πνευματικότητα και η Ιερότητα του Αγίου Όρους επιβάλλουν συγκεκριμένους κανόνες συμπεριφοράς, οι οποίοι  αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα για  την οικειοθελή απόσπαση εκπαιδευτικών εκεί.

 4. Αντιμέτωπη, πλέον, η Υπηρεσία με τον  κίνδυνο οι μαθητές της Γ’ Λυκείου της  Αθωνιάδας να στερηθούν τη δυνατότητα  να συμμετάσχουν στις πανελλήνιες και να αναγκαστούν να επαναλάβουν την τάξη,  είχε την υποχρέωση να αναζητήσει  οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο για να προστατεύσει τους μαθητές. Ο μοναδικός τρόπος που υπήρχε ήταν η μεταφορά τους στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Νεαπόλεως (βρίσκεται σχετικά κοντά στο Άγιο Όρος) όπου λειτουργεί οικοτροφείο, ώστε να  μην υπάρξει καμία οικονομική  επιβάρυνση για τους μαθητές. Προς αυτή την κατεύθυνση η Υπηρεσία απέστειλε έγγραφο προς την Ιερά Κοινότητα και την  Αθωνιάδα με το οποίο ενημέρωνε για το  πρόβλημα και πρότεινε την ενδεδειγμένη  λύση.

 5. Η μετεγγραφή εν τω μέσω του σχολικού έτους είναι εξαιρετικό μέτρο τελευταίας καταφυγής. Σε κάθε  περίπτωση δεν είναι υποχρεωτική.  Προϋποθέτει τη συγκατάθεση των γονέων ή των ίδιων των μαθητών αν είναι ενήλικοι.

 6. Μετά την κοινοποίηση του εν λόγω εγγράφου της Υπηρεσίας στην Ιερά Κοινότητα, εκδήλωσε ενδιαφέρον και άλλος ένας εκπαιδευτικός ο οποίος, εάν  δεν μεσολαβήσει κάποιο απρόβλεπτο γεγονός, θα αποσπαστεί καλύπτοντας και  το μάθημα της Φυσικής. Συνεπώς θα  εκλείψει και ο λόγος της μεταφοράς των  μαθητών στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Νεαπόλεως.

 7. Το 1996 στην Αθωνιάδα σχολή φοιτούσαν 56 μαθητές και το 2012 μόλις 22. Στην Γ’ Λυκείου, σύμφωνα με τα στοιχεία του  Υπουργείου, φοιτούν οκτώ μαθητές.  Υπεύθυνες δηλώσεις για το ζήτημα της μετακίνησής τους στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Νεαπόλεως υπέβαλαν μόνο πέντε,  γεγονός που δημιουργεί σοβαρές απορίες για το πού βρίσκονται οι υπόλοιποι τρεις. Εκ των πέντε που έστειλαν υπεύθυνες δηλώσεις  στο Υπουργείο, οι τρεις προέρχονται από ξένες χώρες ενώ οι τέσσερις από τους πέντε που υπέβαλαν δηλώσεις είναι ενήλικοι (48 ετών, 42 ετών, 20 ετών και 19 ετών). Το μέσο κόστος ανά μαθητή υπερβαίνει κατά πολύ  το αντίστοιχο μέσο κόστος των μαθητών  των δημοσίων σχολείων. Παρά ταύτα η αδιάκοπα πτωτική πορεία της Σχολής κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι  κάτι που μόνο θλίψη μπορεί να  προκαλέσει.

 Η πνευματικότητα του Αγίου Όρους και η μοναδική, αναντικατάστατη θέση του στη δισχιλιετή ιστορία της Ορθοδοξίας επιβάλλει το σεβασμό, την αγάπη και το θαυμασμό όλων. Η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων είναι πάντοτε έτοιμη να προσφέρει κάθε δυνατή υποστήριξη, στο πλαίσιο του νόμου και της οικονομικής συγκυρίας, για την ανάπτυξη  της  Αθωνιάδας Σχολής, όμως το παρόν και το μέλλον της Σχολής εξαρτάται κυρίως από την ίδια την Ιερά Κοινότητα.

Δελτίο Τύπου

Σημεία ομιλίας του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων σε εκδήλωση της Αδελφότητας Εκπαιδευτικών Κληρικών Ελλάδος «Κοσμάς ο Αιτωλός»

Συντάκτης: – 17/02/2012

Για την καχυποψία μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας:

 Γνωρίζω ότι σε πολλές περιπτώσεις, υπήρξαν ουκ ολίγοι που άλλα έλεγαν και άλλα εννοούσαν με αποτέλεσμα να υπάρχει μια μόνιμη καχυποψία μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας. Η Υπουργός Άννα Διαμαντοπούλου, όμως, ανήκει σε μια άλλη γενιά πολιτικών, έχει μια άλλη νοοτροπία. Ανήκει στον ευρωπαϊκό ορθολογισμό, που σημαίνει ότι οι πολιτικές μας έχουν αρχή, μέση και τέλος. Έχουν συγκεκριμένη, ρητή στόχευση, μέθοδο και χρονοδιαγράμματα.

 

Για το μάθημα των Θρησκευτικών:

 Στο συγκεκριμένο πολιτισμικό περιβάλλον και στη συγκεκριμένη χώρα αν κάποιος δεν διδαχθεί στο σχολείο, αν κάποιος δεν μάθει -προσοχή, όχι να  πιστέψει, αυτό είναι δικό του θέμα- τις βασικές αρχές της Ορθοδοξίας, τότε δεν θα καταλάβει ποτέ τον πολιτισμό, τα ήθη, τα έθιμα, τις συνήθειες της χώρας στην οποία ζει. Ο αλληλοσεβασμός έρχεται μέσα από τη γνώση. Μητέρα της μισαλλοδοξίας, του μίσους και της δυσανεξίας στην διαφορετικότητα είναι η άγνοια. Για αυτό είναι κρίσιμο στα σχολεία μας να διδάσκονται και οι αρχές άλλων θρησκειών. Τα Θρησκευτικά είναι μια άσκηση ανοχής, μια απόδειξη αγάπης, αλλά αν εκείνος που διδάσκει δεν το  αντιλαμβάνεται τότε μπορούν να μετατραπούν σε μάθημα μίσους και αρνητικών διακρίσεων.

 

 Για το ρόλο της Εκκλησίας στην κρίση:

 Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία η Εκκλησία μας έχει να παίξει έναν πολύ σοβαρό ρόλο, γιατί μπορεί και πρέπει να συμβάλει στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής στη χώρα μας. Το ορθόδοξο ήθος, το οποίο τόσο καλλιλογούμε σε κάθε ευκαιρία, αλλά λίγοι το ακολουθούν στη ζωή τους και ακόμα λιγότεροι το κατανοούν, δεν διδάσκει την αμετροέπεια ή την  τρυφηλότητα, ούτε να δανειζόμαστε για να αγοράσουμε όσα δεν μπορούμε. Σε μια  χώρα όπου η μεγάλη πλειοψηφία είναι ορθόδοξοι χριστιανοί, αυτά ξεχάστηκαν. Δεν θα πρέπει η Εκκλησία να σκεφθεί γιατί συνέβη αυτό; Τί δεν έκανε εκείνη καλά;

 Για τη συνεργασία Πολιτείας και Εκκλησίας:

 Η Εκκλησία πρέπει να εμπλακεί πολύ πιο ενεργά στις δομές κοινωνικής πρόνοιας. Αντιτίθενται πολλά, μικρά ή μεγάλα, ιδιωτικά συμφέροντα, γιατί για κάθε γηροκομείο, για κάθε παιδικό σταθμό, για κάθε σοβαρό εκκλησιαστικό σχολείο, για κάθε μονάδα απεξάρτησης, για κάθε παρέμβαση της Εκκλησίας στους αστέγους ένας ιδιώτης ή μια μη κυβερνητική οργάνωση θα χάσουν πολλά λεφτά.

 Δελτίο Τύπου

Ομιλία σε εκδήλωση της Αδελφότητας Εκπαιδευτικών Κληρικών Ελλάδος «Κοσμάς ο Αιτωλός»

Συντάκτης: – 17/02/2012

Σεβαστοί Πατέρες, σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκλησή σας και για τα καλά σας λόγια. Βεβαίως ο κομιστής καλών νέων ποτέ δεν είναι δύσκολο να προσελκύσει επαίνους καθώς συνηθίζεται να ταυτίζεται η είδηση με τον αγγελιοφόρο. Αν όμως για όλους μας ισχύει η γνωστή ρήση «από Θεού άρξασθε», για έναν Γενικό Γραμματέα ισχύει ειδικότερα η ρήση «από Υπουργού άρξασθε».

Η Υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, είναι εκείνη που πήρε την απόφαση, είναι εκείνη που θεράπευσε ένα πρόβλημα που προέκυψε από μιαν αθέλητη αβλεψία άλλης Υπηρεσίας, αναπόφευκτη μέσα στις συνθήκες κρίσης που βιώνουμε.

Πολιτεία και Εκκλησία σε πνεύμα αγαστής συνεργασίας έλαβαν μιαν απόφαση το περασμένο καλοκαίρι, μιαν απόφαση με την οποία δόθηκε ένα μήνυμα προς όλους και αναφέρομαι στο ζήτημα της κατάργησης του διπλού μισθού. Πρόθεση της Πολιτείας δεν ήταν να τιμωρήσει κάποιον, ούτε να προκαλέσει αρνητική δημοσιότητα για τους Ιερείς, αλλά μέσα στο πλαίσιο της βαθύτατης αυτής κρίσης, να προχωρήσει σε αναγκαίες περικοπές εκεί που προκαλείται το μικρότερο δυνατό κοινωνικό κόστος διότι κάθε ευρώ είναι πολύτιμο. Γι’ αυτό και όταν τότε έκανα την σχετική ανακοίνωση, είχα δηλώσει ότι είναι μια πράξη που τιμά και την Εκκλησία και τους Ιερείς.

Θέλω επίσης να ξεκαθαρίσω ότι η απόφαση αυτή δεν έκρυβε κάτι άλλο. Γνωρίζω ότι σε πολλές περιπτώσεις, υπήρξαν ουκ ολίγοι που άλλα έλεγαν και άλλα εννοούσαν με αποτέλεσμα να υπάρχει μια μόνιμη καχυποψία μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας. Η συγκεκριμένη Υπουργός όμως ανήκει σε μιαν άλλη γενιά πολιτικών, έχει μιαν άλλη νοοτροπία. Ανήκει στον ευρωπαϊκό ορθολογισμό, που σημαίνει ότι οι πολιτικές μας έχουν αρχή, μέση και τέλος. Έχουν συγκεκριμένη, ρητή στόχευση, μέθοδο και χρονοδιαγράμματα.

Όσοι λοιπόν σκέφθηκαν ότι η απόφαση για την οργανική θέση, έκρυβε την θέληση να βγάλουμε έξω από τα σχολεία τους Ιερείς, έκαναν λάθος. Αν θέλαμε να βγάλουμε έξω από τα σχολεία τους Ιερείς, θα το λέγαμε καθαρά όπως και τους λόγους εξ αιτίας των οποίων αυτό θα έπρεπε να γίνει.

Σεβάσμιοι πατέρες, την ορθοδοξία, όπως οι περισσότεροι από εμάς, την αγάπησα χάρη στη μητέρα μου. Την κατανόησα όμως, όσο μπόρεσα διότι θα ήταν αμετροέπεια να πει κάποιος ότι την έχει κατανοήσει, χάρη σ’ έναν Θεολόγο που ήταν και Ιερέας. Ούτε με τα βιβλία, ούτε με τις ώρες διδασκαλίας, ούτε με τίποτε άλλο παρά μόνο με το χάρισμα ενός ανθρώπου. Αυτός ο άνθρωπος ότι βιβλίο και να είχε στα χέρια του, όχι μία, μισή ώρα την εβδομάδα αν είχε δικαίωμα λόγου, πάλι θα κατάφερνε αυτό που κατάφερε, γιατί είχε αγάπη Θεού, είχε αγάπη για μας.

Είναι κάτι που θυμάμαι πάντα, είναι κάτι που επηρέασε την στάση μου στο συγκεκριμένο ζήτημα. Έχω την χαρά αυτόν τον άνθρωπο να τον βλέπω εδώ, σήμερα, και θέλω να τον ευχαριστήσω για ακόμα μία φορά.

Πάτερ Μεθόδιε, σας αγαπήσαμε τότε, σας αγαπάμε πάντα. Κι εγώ και οι συμμαθητές μου σας θυμόμαστε πάντα. Υπάρχουν αναμνήσεις που κάποιος κουβαλάει πάντα μαζί του. Γι’ αυτό λοιπόν, κατά την προσωπική μου άποψη, έχει μεγάλη σημασία, μεγάλη αξία, ο κληρικός να είναι στα σχολεία αλλά να έχει πλήρη επίγνωση του ρόλου του.

Ειδικά αυτή την περίοδο, που έχουμε οικονομικά προβλήματα, πρέπει να δούμε και άλλη μια διάσταση. Διαβάζετε όλοι εφημερίδες, ζείτε μέσα στα σχολεία, γνωρίζετε λοιπόν ότι υπάρχει ένα ζήτημα «μαθητικής ασιτίας», ας μου επιτρέψτε να χρησιμοποιήσω αυτόν τον αδόκιμο όρο. Υπάρχουν παιδιά τα οποία λόγω οικονομικών και οικογενειακών προβλημάτων δεν τρέφονται καλά. Η κρίση χτυπά πρώτα και με μεγαλύτερη ένταση τους πιο αδύναμους. Μονογονεϊκές οικογένειες, άνεργοι γονείς ή γονείς με χρόνιες ασθένειες, αντιμετωπίζουν ή κινδυνεύουν να έρθουν αντιμέτωποι με τον εφιάλτη να μην μπορούν να εξασφαλίσουν όρους αξιοπρεπούς διαβίωσης στα παιδιά τους.

Το Υπουργείο θέλει να βρει τρόπο ώστε να βοηθήσει αυτά τα παιδιά, έχουν επιλεγεί μερικά σχολεία για να εφαρμοστεί ένα πιλοτικό πρόγραμμα, όμως υπάρχουν πολλές δυσκολίες.

Πιστεύω ότι, ό,τι και να πούμε ό,τι και να κάνουμε καλό θα είναι βεβαίως, αλλά αυτό που θα μπορούσε να κάνει ένας ιερέας μέσα στο σχολείο δεν μπορεί να το κάνει ένας εκπαιδευτικός γιατί είναι άλλη η φύση του ρόλου του. Αν τώρα τυγχάνει ένας ιερέας να είναι και εκπαιδευτικός ακόμα καλύτερα, έχει μια ευκαιρία να δικαιώσει τις ελπίδες και τον διπλό ρόλο του. Υπάρχουν όμως σχολεία που δεν έχουν ιερείς εκπαιδευτικούς. Εκεί νομίζω ότι θα έπρεπε με τον Πανοσιολογιότατο Πρωτοσύγκελο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών να δούμε πως τα πιλοτικά αυτά προγράμματα στην Αθήνα, θα εμπλέξουν την Εκκλησία, ώστε να προσφέρουν όχι απλώς ένα σάντουιτς αλλά να το προσφέρουν με αξιοπρέπεια και διακριτικότητα.

Αυτό που είναι κρίσιμο είναι ότι ένα παιδί μπορεί να πεινάει και να μην πάει ποτέ να πάρει τίποτα, γιατί τα παιδιά καταλαβαίνουν, καμιά φορά είναι και πιο ευαίσθητα απ’ ότι είναι ένας μεγαλύτερος που εξαναγκάζεται να ξεπεράσει τη συνείδησή του. Εκεί λοιπόν αυτό που μπορεί να κάνει ένας δικός μας παπάς, δε μπορεί να το κάνει ένας εκπαιδευτικός. Δεν μπορεί διότι ο ιερέας γνωρίζει την ενορία, γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα, εξομολογεί, μπορεί να μπει στο σπίτι και να δώσει το σάντουιτς κάποια στιγμή που δεν θα βλέπει το παιδί, ώστε η μητέρα να το βάλει στην τσάντα του το πρωί. Έτσι κανείς δεν θα μάθει το πρόβλημα, κανένα άλλο παιδί, γιατί καμιά φορά τα παιδιά είναι σκληρά, δεν θα κοροϊδέψει, δεν θα ξεχωρίσει εκείνο που είχε την ανάγκη. Θα ήθελα λοιπόν να δούμε αυτό το ζήτημα, να το συζητήσουμε, να δούμε πως μπορούμε να συνεργαστούμε.

Για το μάθημα των θρησκευτικών, που θίχθηκε στην ομιλία του Προέδρου σας, οφείλω να πω ότι η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων δεν είναι αρμόδια. Και καλώς δεν είναι αρμόδια.

Δική μας άποψη στη Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων είναι ότι κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να διδαχθεί τη θρησκεία του. Δική μας άποψη είναι ότι το σχολείο είναι ο πλέον κατάλληλος χώρος στον οποίο κάποιος πρέπει να ακούσει τα βασικά διδάγματα για τη θρησκεία του. Εδώ υπάρχει μια λεπτή διαφοροποίηση. Άλλο πράγμα είναι να ακούσει τα βασικά διδάγματα της θρησκείας του και άλλο πράγμα είναι η κατήχηση. Κατήχηση κάνει η Εκκλησία όχι η Πολιτεία.

Στη δική μας χώρα η πλειοψηφία είναι ορθόδοξοι χριστιανοί, ο πολιτισμός μας είναι βαθιά επηρεασμένος από την Ορθοδοξία, ο ελληνισμός από την αρχαία εποχή έφτασε στη νέα περνώντας μέσα από την μεγάλη μας Βυζαντινή Αυτοκρατορία, συνεπώς το μάθημα των Θρησκευτικών δεν μπορεί παρά να έχει στον πυρήνα του την Ορθοδοξία. Για να το πω χωρίς περιστροφές, στο συγκεκριμένο πολιτισμικό περιβάλλον και στη συγκεκριμένη χώρα αν κάποιος δεν διδαχθεί στο σχολείο, αν κάποιος δεν μάθει –προσοχή όχι να πιστέψει, αυτό είναι δικό του θέμα- τις βασικές αρχές της Ορθοδοξίας, τότε δεν θα καταλάβει ποτέ τον πολιτισμό, τα ήθη, τα έθιμα, τις συνήθειες της χώρας στην οποία ζει.

Ο αλληλοσεβασμός έρχεται μέσα από τη γνώση. Μητέρα της μισαλλοδοξίας, του μίσους και της δυσανεξίας στην διαφορετικότητα, είναι η άγνοια. Γι’ αυτό είναι κρίσιμο, όπως γινόταν πάντα, στα σχολεία μας να διδάσκονται και οι αρχές άλλων θρησκειών. Να ξέρουν τα παιδιά που είναι ορθόδοξα τι πιστεύουν οι άλλες θρησκείες, να βλέπουν κι εκείνα τα παιδιά όμως που ακολουθούν άλλες θρησκείες ότι στα σχολικά μας βιβλία παρουσιάζεται και η δική τους πίστη χωρίς μίσος, χωρίς προκατάληψη αλλά με σεβασμό. Τα Θρησκευτικά είναι μια άσκηση ανοχής, μια απόδειξη αγάπης αλλά, αν εκείνος που διδάσκει δεν το αντιλαμβάνεται τότε μπορούν να μετατραπούν σε μάθημα μίσους και αρνητικών διακρίσεων.

Όμως, το πώς το μάθημα των Θρησκευτικών θα οργανωθεί παιδαγωγικά και το πώς θα οργανωθεί επιστημονικά είναι μια άλλη συζήτηση. Στα θέματα αρχής τα οποία σας περιέγραψα δεν υπάρχει καμία οπισθοχώρηση, δεν υπάρχει καμία δεύτερη κουβέντα, δεν υπάρχει καμία δεύτερη σκέψη. Ευχαρίστως να συζητήσουμε ζητήματα που αφορούν τη δεύτερη πλευρά, τη μεθοδολογική, αλλά η βασική αρχή είναι εκτός συζήτησης, γι’ αυτό και οφείλω να πω ότι λυπάμαι ιδιαίτερα όταν βλέπω, σε διάφορα blogs τα οποία είναι και ο κακός ιός τη εποχής, αναλύσεις θεολόγων οι οποίοι  κάθονται και μετρούν πόσες φορές αναφέρεται το όνομα της Παναγίας σε ένα βιβλίο. Και μάλιστα σε ένα βιβλίο που δεν έχει αλλάξει διότι τα νέα προγράμματα σπουδών στηρίζονται στα υπάρχοντα διδακτικά βιβλία.

Το θεωρώ ιεροσυλία, το θεωρώ απαράδεκτο, το θεωρώ μειωτικό για την ορθοδοξία, τη δική μας θρησκεία. Βεβαίως ένας Γενικός Γραμματέας δεν θα πρέπει να λέει «η δική μας θρησκεία», αλλά εκτός από Γενικός Γραμματέας κάποιος εξακολουθεί να διατηρεί και την ιδιότητα του ανθρώπου οπότε δικαιούται να έχει απόψεις, πίστη και πεποιθήσεις. Καλό είναι να μην τις κρύβει, διότι έτσι είναι πιο ειλικρινής προς όλους.

Όταν λοιπόν βλέπω κάτι τέτοιο να αναφέρεται σε blogs αυτό που σκέφτομαι είναι πως είναι δυνατόν κάποιος που πράγματι έχει μελετήσει, έχει διαβάσει, κάποιος που λέει ότι είναι Ορθόδοξος, να γράφει και να σκέφτεται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Εάν είναι να κριθεί το μάθημα των Θρησκευτικών ή το βιβλίο των Θρησκευτικών με βάση πόσες αναφορές έχει στην Παναγία, στον Ιησού, στον Άγιο Γεώργιο, στον Άγιο Αθανάσιο ή σε όποιον άλλον Άγιο, είναι προφανές ότι κάνουμε μια πολύ λανθασμένη συζήτηση.

Εάν η συζήτηση για τις ώρες του μαθήματος των Θρησκευτικών αυτό που υπονοεί είναι πόσοι ακόμα είναι αυτοί που θα διοριστούν στο δημόσιο, όχι μόνο είναι εντελώς λανθασμένη, όχι μόνο είναι εκτός τόπου και χρόνου αλλά, κάτι πολύ χειρότερο, μας προσβάλλει, ως ανθρώπους, ως Ορθοδόξους, ως Έλληνες.

Γνωρίζουν όλοι ποια είναι η κατάσταση στην χώρα,  ή υποθέτω ότι γνωρίζουν γιατί δυστυχώς ειδικά τις τελευταίες μέρες συναντώ αρκετούς συνανθρώπους μας που με όλο αυτό το βομβαρδισμό διαφόρων ανεύθυνων πληροφοριών, δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακριβώς ποια είναι η κατάσταση. Θα σας πω όμως ότι προσλήψεις στο δημόσιο ότι και να γίνει, είτε έχουμε ευρώ είτε δραχμή είτε κάποιο άλλο νόμισμα, δεν πρόκειται να γίνουν για αρκετά χρόνια. Απολύσεις θα γίνουν και έχει σημασία να δούμε πώς, με ποιο τρόπο, με ποια διαδικασία, αυτές οι απολύσεις δε θα διαλύσουν την ελληνική κοινωνία.

Η Υπουργός Παιδείας έδωσε μια πολύ σκληρή μάχη ώστε αυτές οι απολύσεις να μην διαλύσουν το εκπαιδευτικό μας σύστημα, να μην οδηγήσουν σε μια επικίνδυνη κρίση τις σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας. Γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί και οι κληρικοί έμειναν εκτός εργασιακής εφεδρείας. Σημαίνει ότι αυτή η μάχη έχει κερδηθεί; Όχι. Δεν σημαίνει αυτό. Σε λίγες ώρες υπάρχει μια ψηφοφορία στη Βουλή. Αν αυτή η ψηφοφορία δεν έχει ένα θετικό αποτέλεσμα, αν οι Βουλευτές μας δεν πουν το μεγάλο ναι, δεν θα φτάσουμε στο τέλος της εβδομάδας.

Άτακτη χρεοκοπία και έξοδος από το ευρώ σημαίνει πολλά πράγματα. Το πρόβλημα είναι ότι κανείς μας δεν μπορεί να τα φανταστεί γιατί δεν τα έχει ζήσει, ούτε καν έχει ακούσει κάποιον να μιλά γι’ αυτά. Τι σημαίνει χρεοκοπία, τι σημαίνει έξοδος από το ευρώ. Μία μέρα απεργίας των βυτιοφόρων, όπως γνωρίζουμε, σημαίνει ότι δε δύο μέρες δεν υπάρχουν καύσιμα στα βενζινάδικα. Χωρίς καύσιμα δεν υπάρχουν τρόφιμα, δεν υπάρχουν φάρμακα. Συνάνθρωποί μας που έχουν σπάνιες ασθένειες και για να ζήσουν χρειάζονται πανάκριβα φάρμακα, θα πεθάνουν.

Σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία η Εκκλησία μας έχει να παίξει ένα πολύ σοβαρό ρόλο, γιατί μπορεί και πρέπει να συμβάλλει στην διατήρηση της κοινωνικής συνοχής στη χώρα μας. Το ορθόδοξο ήθος, το οποίο τόσο καλλιλογούμε σε κάθε ευκαιρία αλλά λίγοι το ακολουθούν στη ζωή τους και ακόμα λιγότεροι το κατανοούν, πολλές φορές είναι εκείνο που έχει τις απαντήσεις. Το ορθόδοξο ήθος δεν διδάσκει την αμετροέπεια, την τρυφηλότητα. Δεν διδάσκει το εύκολο χρήμα, δεν διδάσκει να δανειζόμαστε για να αγοράσουμε όσα δεν μπορούμε.

Σε μια χώρα όπου η μεγάλη πλειοψηφία είναι ορθόδοξοι χριστιανοί, αυτά ξεχάστηκαν. Δεν θα πρέπει η Εκκλησία να σκεφθεί γιατί συνέβη αυτό; Τι δεν έκανε εκείνη καλά; Ας κοιτάξουμε τις παραδόσεις μας που κι αυτές έχουν λοιδορηθεί, άδικα και με χαρακτηριστική έλλειψη σωφροσύνης, γιατί όταν κάποιος κόβει τις ρίζες του θα πέσει όπως τα δέντρα. Έκοψες τη ρίζα, το δέντρο ξεράθηκε, έπεσε, τελείωσε. Κι αυτή η χώρα έχει τεράστιες και βαθιές ρίζες. Μπορούμε να αντλήσουμε δύναμη από τις ρίζες μας αλλά την ίδια στιγμή πρέπει να κοιτάμε μπροστά όχι πίσω. Πρέπει να ξέρουμε από πού ερχόμαστε, ποιοι είμαστε, αλλά το βλέμμα μας να είναι πάντα στραμμένο στο μέλλον, εκεί που θέλουμε να πάμε. Μπορούμε να βγούμε από την κρίση και θα το πετύχουμε.

Η Εκκλησία έχει να αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα που χρονίζουν. Θα σας πω ένα παράδειγμα που για μας είναι πολύ σημαντικό. Το Εκκλησιαστικό Εκπαιδευτικό Σύστημα. Υπάρχει μια βασική αρχή. Αν θέλουμε ή όχι να υπάρχει. Εμείς θέλουμε να υπάρχει, πρέπει να υπάρχει εκκλησιαστικό εκπαιδευτικό σύστημα αλλά όχι αυτό το σύστημα όπως είναι σήμερα.

Μιλούν πολλοί για συνεργασία Πολιτείας και Εκκλησίας. Υπάρχει όμως ένας συγκεκριμένος τομέας που τώρα περισσότερο από ποτέ πρέπει να είναι στο επίκεντρο της προσοχής μας. Η Εκκλησία πρέπει να εμπλακεί πολύ πιο ενεργά στις δομές κοινωνικής πρόνοιας. Αυτή είναι η απάντηση στην κρίση, αυτή μπορεί να είναι και η απάντηση στην περιστολή δαπανών του κράτους. Ένα κρατικό γηροκομείο στοιχίζει πολύ περισσότερο απ’ ότι ένα γηροκομείο της Εκκλησίας. Ποιος είναι ο λόγος να μην έχει η Εκκλησία αυτές τις δομές; Ένας λογικός άνθρωπος χωρίς ιδεοληψίες θα απαντούσε ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος. Λάθος, υπάρχει ένας λόγος. Είναι πολλά και μικρά ή μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα, γιατί για κάθε γηροκομείο, για κάθε παιδικό σταθμό, για κάθε σοβαρό εκκλησιαστικό σχολείο, για κάθε μονάδα απεξάρτησης, για κάθε παρέμβαση της Εκκλησίας στους αστέγους ένας ιδιώτης ή μια μη κυβερνητική οργάνωση θα χάσουν πολλά λεφτά. Να τα χάσουν λοιπόν. Γιατί κανένας δεν μπορεί δεν μπορεί να προσφέρει σε έναν άνθρωπο αυτό που μπορεί να προσφέρει ένας Ιερέας την κρίσιμη στιγμή.

Να λοιπόν ένα πεδίο συνεργασίας που δίνει απαντήσεις στην κρίση. Να αντιμετωπίσουμε την κρίση ενώνοντας δυνάμεις για να υπηρετήσουμε τον λαό, τους πολίτες, όπως έχουμε καθήκον ο καθένας από την δική του πλευρά. Σας ευχαριστώ πολύ.

 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΓΕΝΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ

 

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΣΙΩΠΗ

Συντάκτης: – 13/02/2012

Στις δύσκολες για την Χώρα στιγμές είναι καθήκον όλων η δημόσια τοποθέτηση μακριά από το καταφύγιο της σιωπής και την αδρανή αποστασιοποίηση. Τώρα περισσότερο παρά ποτέ η νέα γενιά πρέπει να πάρει το λόγο. Να μιλήσει για αυτά που την αφορούν. Να διεκδικήσει το μέλλον της. Να ακουστεί καθαρά η φωνή της.

1) Η δική μας γενιά, η νέα γενιά, θέλει να ζήσει στην Ελλάδα της Ευρώπης, όχι στην Ελλάδα της Ασίας με όρους εξαθλίωσης. Γι’ αυτό παρά τα δυσβάσταχτα μέτρα, που σε κάποιες περιπτώσεις είναι και άδικα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο η επικύρωση του PSI και η έγκριση της δανειακής σύμβασης. Να πούμε ένα καθαρό ΝΑΙ στην ευρωπαϊκή προοπτική της Χώρας.

2) Μεταρρυθμίσεις χωρίς Μεταρρυθμιστές δεν γίνονται. Να πούμε την αλήθεια. Το πρώτο μνημόνιο απέτυχε γιατί αναγκαίες μεταρρυθμίσεις δεν έγιναν και πολλές απ’ όσες ψηφίστηκαν δεν εφαρμόσθηκαν. Αυτό έγινε γιατί συγκεκριμένοι Υπουργοί ούτε τις πίστεψαν ούτε τις ήθελαν και συστηματικά τις υπονόμευσαν κλείνοντας το μάτι στις συντεχνίες. Αυτοί όπως και όλοι όσοι λένε πάντα όχι σε κάθε αλλαγή έχουν την πλήρη ευθύνη γιατί οι πολίτες σήμερα πρέπει να ματώσουν πολύ. Για να μην καταλήξουμε ξανά σε έξι μήνες να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τα
ίδια διλήμματα, μόνο ένας δρόμος υπάρχει, να εφαρμοστούν γρήγορα και πλήρως αυτά που θα ψηφιστούν τώρα.

3) Οι Εκλογές τώρα είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να μην εφαρμοστούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, και έτσι να ζήσουμε την αυτοεκπληρούμενη προφητεία των λαϊκιστών για αναπόφευκτη χρεοκοπία.

4) Μια διαπραγμάτευση από την οποία θα παίρναμε 130 δις ευρώ και θα διαγράφαμε χρέος 100 δις ευρώ παρά λίγο να τιναχθεί στον αέρα για 300 εκατομμύρια ευρώ που αφορούσαν τις συντάξεις και όχι το κατώτατο μισθό. Με μπροστάρη τον Σαμαρά διαπραγματεύθηκαν τις συντάξεις για 4 μέρες αλλά έκλεισαν την μείωση του κατώτατου μισθού σε 10 λεπτά. Μέτρησαν ψήφους και οι συνταξιούχοι είναι περισσότεροι και ψηφίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό. Η γενιά της μεταπολίτευσης ζητά από την δική μας γενιά, τους νέους αυτής της χώρας, να καούν στην
φωτιά της κρίσης, για να διατηρήσει εκείνη όσα πιο πολλά κεκτημένα μπορεί. Αυτοί που θέλουν εκλογές τώρα και συγχρόνως μας πήγαν ένα βήμα πριν την καταστροφή για αυτά τα 300 εκατομμύρια ευρώ γνωρίζουν καλά ότι οι εκλογές πέρα από όλα τα άλλα, στοιχίζουν 150 εκατομμύρια ευρώ. Μας έχουν πει ότι αν δεν πάρουν την αυτοδυναμία θα ξανά κάνουν εκλογές, δηλαδή άλλα 150 εκατομμύρια ευρώ. Ιδού τα 300 εκατομμύρια…

5) Η Ελλάδα πρέπει να μείνει ζωντανή μέχρι ν’ αλλάξουν οι συσχετισμοί στην Ευρώπη. Το ΟΧΙ σημαίνει ξαφνικό θάνατο για την Ελλάδα και οι νεκροί δεν έχουν καμία ελπίδα.

Ζητάμε από όλους τους βουλευτές να ψηφίσουν ΝΑΙ καθαρά, δυνατά και αποφασιστικά όπως ταιριάζει σε εκείνους που μάχονται για την Πατρίδα και τον Λαό.

Σύντομα η γενιά μας, οι Νέοι Μεταρρυθμιστές, θα παρουσιάσουμε αναλυτικότερο κείμενο θέσεων για την Ελλάδα της Ευρώπης, την Ελλάδα του μέλλοντός μας απαιτώντας η συζήτηση να γίνει επιτέλους στην βάση των ιδεών και όχι διευθετήσεων προσωπικών φιλοδοξιών. Η αρχή πρέπει να γίνει με την αλλαγή του πολιτικού συστήματος.

ΝΕΟΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΕΣ

ΔΡΟΥΖΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ     ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ ΕΒΡΙΒΙΑΔΗΣ    ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
 
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ ΕΥΗ    ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ    ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΣΠ ΤΕΙ

ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ     ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΠΑΛΑΝΤΖΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ     ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΠΑΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ     ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΡΑΠΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ          ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΧΑΛΑΡΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ     ΕΙΔΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Για την πατρίδα και την πίστη

Συντάκτης: – 11/02/2012

Άρθρο του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων Γιώργου Καλαντζή, στο Amen.gr

Η χώρα έχει δύο επιλογές: είτε θα παραμείνει στην Ευρώπη, είτε θα γίνει η Βόρειος Κορέα της Μεσογείου. Ο πρώτος δρόμος είναι ένας Γολγοθάς που στο τέλος του υπάρχει η Ανάσταση. Ο δεύτερος δρόμος είναι ένας Γολγοθάς χωρίς Ανάσταση.

Χωρίς το δάνειο ποιος θα πληρώσει τους μισθούς, τις εισαγωγές τροφίμων, πετρελαίου και φαρμάκων; Μετά την πτώχευση, όλη η γη και τα σπίτια που είναι υποθηκευμένα, θα περάσουν στις τράπεζες και οι τράπεζες θα περάσουν στα χέρια των ξένων που θα τις αγοράσουν σε εξευτελιστικές τιμές. Μέσα σε μια νύχτα από νοικοκύρηδες θα γίνουμε κολίγοι.

Αν χρεοκοπήσουμε, η κρίση που ζούμε σήμερα, θα είναι παράδεισος μπροστά σε αυτό που θα έρθει. Και οι πρώτοι που θα το πληρώσουν θα είναι οι πιο αδύναμοι, εκείνοι που δεν μπορούν να πάρουν το αεροπλάνο για να πάνε σ’ άλλη χώρα. Αν χρεοκοπήσουμε, θα μείνουμε μόνοι απέναντι σε μια Τουρκία 74 εκατομμυρίων κατοίκων με 8% ανάπτυξη, τεράστια εσωτερικά προβλήματα και 10% έλλειμμα, δηλαδή απέναντι σε μια Τουρκία που είναι θέμα χρόνου να ζήσει μιαν ακόμα κρίση.

Εδώ και χρόνια ελάχιστοι τόλμησαν να πουν την αλήθεια, κι όσοι το έκαναν λοιδορήθηκαν. Αποτύχαμε όλοι μαζί γιατί αντιμετωπίσαμε το Κράτος μας σαν να ήταν ένα ξένο Κράτος απέναντι στο οποίο είχαμε μόνο δικαιώματα και καμία υποχρέωση. Για να κερδίσουμε ότι χάσαμε, θα χρειαστούν πολλά χρόνια, πολλά δάκρυα και πολύς ιδρώτας ώστε να υλοποιηθούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και να γίνουμε ένα σοβαρό, σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος με παραγωγική βάση. Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος. Ας μην ξεχνάμε ότι, όπως μας διδάσκει η παράδοσή μας, ο εύκολος δρόμος είναι πάντα ο δρόμος της απώλειας, όχι της σωτηρίας.

Αν από την πρώτη στιγμή είχαμε προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις όπως αυτή για την Ανώτατη Παιδεία, σε ιδιωτικοποιήσεις, σε μεταφορά αρμοδιοτήτων από το κράτος στον ιδιωτικό τομέα, στην απονομιμοποίηση της ανομίας, στην απελευθέρωση των επαγγελμάτων με την διασφάλιση του ανταγωνισμού για να πέσουν οι τιμές και κυρίως στον έλεγχο της φαρμακευτικής δαπάνης και τη μείωση των αμυντικών δαπανών, σήμερα δεν θα χρειαζόταν να ματώσουμε τόσο.

Είναι ντροπή να κατασυκοφαντείται η Εκκλησία για την «αμύθητη» περιουσία της την οποία όμως δεν επιτρέπεται να αξιοποιήσει ή, ακόμα χειρότερα, είναι καταπατημένη. Η Εκκλησία πρέπει να την εκμεταλλευθεί -με μόνη προϋπόθεση να μην την πουλήσει ποτέ σε κανέναν- όχι για να πληρώσει τους μισθούς των Κληρικών αλλά για να ανακουφίσει τον λαό μας μέσω των δομών κοινωνικής πρόνοιας.

Είναι ντροπή ότι ενώ εδώ και δυο χρόνια οι μειώσεις στο μέσο εισόδημα των μισθωτών είναι πάνω από 30%, η τελευταία ιδιωτικοποίηση είναι εκείνη της Ολυμπιακής που δεν είναι και το καλύτερο παράδειγμα.

Είναι ντροπή ότι ενώ οι μισθοί μειώνονται, καμία πρωτοβουλία δεν έχει αναληφθεί για τη μείωση των δόσεων των στεγαστικών δανείων των νοικοκυριών. Όπως «κουρεύονται» οι μισθοί θα έπρεπε να «κουρευτούν» και τα δάνεια.

Αν αντί να χρησιμοποιούμε την παράδοσή μας όπως ο σκατζόχοιρος τα αγκάθια του, την χρησιμοποιούσαμε όπως ο λέοντας τα δόντια του, θα θυμόμασταν ότι το ορθόδοξο ήθος δεν διδάσκει την τρυφηλότητα, την αμετροέπεια και τον αλόγιστο δανεισμό. Το ορθόδοξο ήθος διδάσκει ότι το πιο  γλυκό ψωμί είναι εκείνο που το δουλέψαμε, όχι εκείνο που πήραμε με δανεικά.

Οι πολιτικοί μας αρχηγοί προτίμησαν να σώσουν τις επικουρικές (προσέξτε τον όρο) συντάξεις κι όχι τους μισθούς.

Προτίμησαν δηλαδή να περιφρουρήσουν τα κεκτημένα συγκεκριμένων επαγγελματικών κατηγοριών που σήμερα δεν δουλεύουν κι όχι τις προοπτικές όλων αυτών που εργάζονται για να ζουν όλοι οι υπόλοιποι. Έχουμε φτάσει στο έσχατο σημείο φαυλότητας, οι συνταξιούχοι να παίρνουν περισσότερα από τους εργαζόμενους κι αυτό να θεωρείται δίκαιο! Όχι, λοιπόν, δεν είναι δίκαιο, είναι ένα φρικτό έγκλημα απέναντι στους νέους της πατρίδας μας. Αυτό δείχνει πόσο γερασμένη χώρα είμαστε γιατί οι πολιτικοί αρχηγοί πήραν αυτή την απόφασή μετρώντας ψήφους για τους ίδιους, όχι ποιο είναι το σωστό για τη χώρα.

Πρόκειται για πόλεμο γενεών με μόνιμα θύματα όσους είναι κάτω από 45.

Αντί να προχωρήσουμε στην κατάργηση των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου που ελέγχει το δημόσιο με την σταδιακή απόλυση όσων προσλήφθηκαν εκτός ΑΣΕΠ μετά το 2000 (δηλαδή να διαλύσουμε το πελατειακό σύστημα όλων των κομμάτων τώρα), προτιμήσαμε την αυτοκαταστροφική εργασιακή εφεδρεία οδηγώντας σε υποχρεωτική απόλυση στελέχη της κεντρικής διοίκησης με πείρα και ικανότητες τα οποία τώρα μας είναι περισσότερο απαραίτητα από ποτέ.

Το πολιτικό μας σύστημα αποδείχθηκε ικανό να περικόψει οριζόντια μισθούς και συντάξεις αλλά ανίκανο να συγκρουστεί με τις συντεχνίες.

Το πολιτικό μας σύστημα ακόμα και αν ψηφίσει τη σωτηρία της χώρας δεν έχει τη δυνατότητα να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις. Όποιο κόμμα αναλαμβάνει αυτή την ευθύνη, οδηγείται στην διάλυση. Το υπέστη το ΠΑΣΟΚ και τώρα το ζει η ΝΔ και ο ΛΑΟΣ. Το φίδι του λαϊκισμού που όλοι ζέσταναν στον κόρφο τους, δεν γνωρίζει αφέντη, τους δαγκώνει όλους. Η εξήγηση βρίσκεται στο εκλογικό σύστημα και ειδικά στον σταυρό προτίμησης. Για να είναι λύτρωση και όχι καταστροφή οι επόμενες εκλογές, θα πρέπει η παρούσα Βουλή να ψηφίσει τώρα νέο εκλογικό νόμο για την κατάργηση του σταυρού, την κατάτμηση των εκλογικών περιφερειών, την απαγόρευση αποσπάσεων δημοσίων υπαλλήλων στα κόμματα, την δημοσιοποίηση των πηγών της  χρηματοδότησής τους και των εξόδων τους, και την αύξηση του ορίου για να εκπροσωπείται ένα κόμμα στη Βουλή στο 5%. Αν δεν αλλάξει το εκλογικό σύστημα, η μόνη σωτηρία της χώρας είναι ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης Παπαδήμου με τεχνοκράτες και πολιτικούς οι οποίοι ή δεν θα είναι υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές ή θα μπουν στις εκλόγιμες θέσεις του ψηφοδελτίου επικρατείας.

Για την πατρίδα και την πίστη, ήρθε η ώρα να πούμε το μεγάλο ΝΑΙ αναλαμβάνοντας ο καθένας τις ευθύνες του.