Μήνας: Μάιος 2009

ΝΔ: Κερδίζοντας τις εκλογές

Συντάκτης: – 29/05/2009

                Η ήττα της ΝΔ στις εκλογές της 7ης Ιουνίου είναι αναπόφευκτη. Γι’ αυτό προσπαθεί να πείσει ότι θα ξαναζήσουμε το 1999 με αντεστραμμένους ρόλους. Χωρίς να αμφισβητεί το επερχόμενο γεγονός προσπαθεί να αναιρέσει τη σημασία του μέσω της κατανόησής του. Αυτή είναι η δουλειά των «μάγων» της επικοινωνίας. Η ΝΔ αποδέχεται τον δημοψηφισματικό χαρακτήρα των εκλογών αλλά επιχειρεί να διαμορφώσει τους όρους του παιχνιδιού ώστε να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ σε ένα στοίχημα με τον εαυτό του.

                Αντί να χρησιμοποιήσει την δική της δύναμη, χρησιμοποιεί την ορμή του αντιπάλου. Η βασική συλλογιστική είναι απλή: «Το ΠΑΣΟΚ βάζει τον πήχη ψηλά, δύσκολα θα τον περάσει κι έτσι όλοι θα μιλούν για την αποτυχία του».

                Το κάνει αυτό γιατί ξέρει ότι το ΠΑΣΟΚ για να επιτύχει τον στόχο του πρέπει να συντρέξουν ταυτοχρόνως τρεις προϋποθέσεις: μεγάλη συμμετοχή στις κάλπες, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να συγκεντρώσουν πάνω από 70% και η διαφορά του με τη ΝΔ να είναι εντυπωσιακή. Επειδή είναι δύσκολο να γίνει αυτό, από το ίδιο βράδυ θα ακούμε ότι το ΠΑΣΟΚ έχασε γιατί δεν κέρδισε όσο έπρεπε.

                Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι ενώ πριν ένα χρόνο το ΠΑΣΟΚ ήταν το «παιδί για τις σφαλιάρες» στο παιχνίδι της εξουσίας, τώρα την διεκδικεί με αξιώσεις. Στις 7 Ιουνίου θα έχει τελειώσει το πρώτο ημίχρονο με το ΠΑΣΟΚ να προηγείται, το παιχνίδι όμως δεν θα έχει κριθεί ακόμα.

Δημοσιεύτηκε στον Ελεύθερο Τύπο: 29 Μαϊου 2009

Η σκοπιά στο παγκάκι

Συντάκτης: – 22/05/2009

Σε μια μονάδα ξηράς του Πολεμικού Ναυτικού αναλαμβάνει καινούργιος διοικητής. Περιχαρής περιδιαβαίνει τις εγκαταστάσεις όπου παρατηρεί ότι  εκτός από την σκοπιά στην πύλη και σε άλλα στρατηγικά σημεία, υπάρχει και μια σκοπιά δίπλα σ’ ένα παγκάκι. Εντόνως διαπορών ρωτά τον προκάτοχό του γιατί υπάρχει η σκοπιά στο παγκάκι. Εκείνος του απαντά ότι δεν έχει ιδέα αλλά έτσι τη βρήκε κι έτσι την άφησε. Ξεκινά λοιπόν ένα γαϊτανάκι όπου ο νέος διοικητής ρωτά έναν έναν τους προκατόχους του λαμβάνοντας πάνω κάτω την ίδια απάντηση. Φθάνει λοιπόν στον τιμημένο υπερογδοηκονταετούτη ναύαρχο εν αποστρατεία που ίδρυσε τη μονάδα. Στην αρχή διστάζει αλλά τελικά του τηλεφωνεί και μετά από τις οφειλόμενες φιλοφρονήσεις του λέει «Ναύαρχέ μου, γνωρίζω πόσο αποτελεσματικός και άριστος οργανωτής υπήρξατε και γι’ αυτό θα ήθελα να μου λύσετε μια απορία. Όλα τα καταλαβαίνω αλλά ποιος είναι ο λόγος που βάλατε σκοπιά στο παγκάκι;». Και ο σεβάσμιος γέρων απαντά έκπληκτος: «ακόμα να στεγνώσει το παγκάκι;».

                Όταν στις 8 Ιουνίου οι επιτελείς της Νέας Δημοκρατίας θα αναλογίζονται πώς είναι δυνατόν το «αμαρτωλό» και «διαλυμένο» ΠΑΣΟΚ με αρχηγό εκείνον που ο Κώστας Καραμανλής αποκαλούσε αλαζονικά «λαγό που κούναγε τη φτέρη», να κερδίζει την πρώτη του μάχη από το 2004 και την πρώτη νίκη σε ευρωεκλογές από το 1994, ας μην καταφύγουν σε περισπούδαστες αναλύσεις. Ας σκεφτούν γιατί δεν κατάργησαν την σκοπιά στο παγκάκι.

Δημοσιεύτηκε στον Ελεύθερο Τύπο: 22 Μαϊου 2009

Ομοφυλόφιλοι και Γάμος

Συντάκτης: – 15/05/2009

Στο θέμα αυτό διεξάγεται πόλεμος λέξεων σ’ ένα κλίμα φόβου. Οι μεν φοβούνται μήπως τους δαχτυλοδείξουν ως διώκτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι δε σιωπούν ή επιτίθενται σαν πληγωμένα αγρίμια εξαιτίας ενός φόβου αρχέγονου από μια διαρκή καταπίεση κι έναν ανελέητο εξευτελισμό γιατί επέλεξαν να αγαπήσουν ή ν’ αμαρτήσουν με άτομα του ίδιου φύλου.

            Ο φόβος δεν επιτρέπει νηφάλια συζήτηση για το αν πρέπει να έχει έννομες συνέπειες η απόφαση δύο ενήλικων ανεξαρτήτως φύλου, να μοιραστούν μια ζωή κάτω από την ίδια στέγη.

            Είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι η προσπάθεια να ρυθμισθεί τι κάνει ένας ενήλικος με έναν άλλο ενήλικο στην κρεβατοκάμαρα, δείχνει καθεστώτα ολοκληρωτικά. Μια δημοκρατική κοινωνία δεν την νοιάζει τι κάνουν δυο ενήλικοι όταν κλείσει η πόρτα πίσω τους. Γι’ αυτό και πρέπει να ισχύσει το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης –πλην του δικαιώματος υιοθεσίας- και για τα ζευγάρια του ίδιου φύλου.

            Άλλο όμως είναι αυτό και άλλο η έννομη σχέση μεταξύ δύο ενηλίκων ανεξαρτήτως φύλου που θέλουν να μπουν κάτω από τον ίδιο «ζυγό», να πρέπει να ονομαστεί οπωσδήποτε «γάμος», μια λέξη με θρησκευτική σημασία.

Το να αρνείται κάποιος την διαφορετικότητά του ή να επιδιώκει να την επιβάλλει ως πρότυπο συμπεριφοράς είναι μάταιο και αναποτελεσματικό γιατί αυξάνει τον φόβο.

Γι’ αυτό και όσοι χτίζουν δημόσιες καριέρες πάνω στην σεξουαλική διαφορετικότητα προσφέρουν ανάλογες υπηρεσίες μ’ εκείνους που διαλαλούν ότι αυτή η διαφορετικότητα είναι μια επικίνδυνη αρρώστια.

Δημοσιεύτηκε στον Ελεύθερο Τύπο: 15 Μαϊου 2009

Σαν την τρίχα μέσα στο μάτι

Συντάκτης: – 08/05/2009

            Σ’ όλους έχει τύχει κάποια στιγμή μια μικρή, ατίθαση, ολίγον μωροφιλόδοξη και σίγουρα φίλαυτη τριχούλα επιμένοντας να παραμείνει εκεί που ανδρώθηκε, στις άκρες του ματιού, τελικά να μπαίνει μέσα στον πολύτιμο οφθαλμό, ος τα πάνθ’ ορά.

            Κι όταν εμείς τρίβουμε το μάτι μας, δακρύζουμε και ασχολούμαστε με την τριχούλα μην κοιτώντας που πατάμε, είναι πολύ πιθανό να γλιστρήσουμε ή να μην προσέξουμε κάποιο εμπόδιο από αυτά που ανθούν στα ελληνικά πεζοδρόμια και τελικά να σωριαστούμε μεγαλοπρεπώς, νικημένοι από το ελάχιστο.

            Κάπως έτσι λοιπόν μια μικρή τριχούλα που δεν απομακρύνθηκε όταν έπρεπε, θα προκαλέσει κακό δυσμέγιστο και βλάβη ταιριαστή με το μεγαλείο που η ίδια απέδιδε στον εαυτό της κι όχι με την σπουδαιότητα του δύστηνου οφθαλμού.

            Ο Πρωθυπουργός που απέλυσε χωρίς ένα δάκρυ τον Ρουσόπουλο, μ’ ένα καθημερινό τηλεφώνημα τον Αλογοσκούφη, δια αντιπροσώπου τους «Βατοπαιδινούς» και ασκαρδαμυκτί τον αξέχαστο Πολύζο, τώρα μετεωρίζεται επικινδύνως στην περίπτωση Παυλίδη -την μικρή τριχούλα στο μάτι μιας ολόκληρης παράταξης- γιατί στην πραγματικότητα βρίσκεται μπροστά στον εφιάλτη της απώλειας της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.

            Αντιμέτωπος με τα λάθη της κυβέρνησής του αλλά και με μια παγκόσμια οικονομική κρίση, ο Καραμανλής δεν αντιμετωπίζει συνεχή αδιέξοδα και αποτυχίες εξαιτίας της αντιπολίτευσης αλλά εξαιτίας εκείνων που του οφείλουν εν πολλοίς την κυβερνητική τους «αύρα».

            Ο προϋπολογισμός εκτροχιάζεται σταθερά, η διεθνής θέση της χώρας χειροτερεύει αλλά η θριξ…θριξ!

Δημοσιεύτηκε στον Ελεύθερο Τύπο: 8 Μαϊου 2009